De gelijkenis van de ontrouwe rentmeester als waarschuwing over de ontrouwen die de boodschap zouden vervalsen.

De gelijkenis van de ontrouwe rentmeester als waarschuwing over de ontrouwen die de boodschap zouden vervalsen. █

In de gelijkenis van de ontrouwe rentmeester wordt een beheerder betrapt op het verspillen van de bezittingen van zijn heer, en deze zegt tegen hem: «Je zult niet langer rentmeester zijn». Dan denkt de man na over zijn toekomst en besluit hij de schulden van de schuldenaars te veranderen om hun gunst te winnen en zichzelf een plaats om te wonen te verzekeren (Lucas 16:1-8).

Maar… wat als de gelijkenis een diepere boodschap verborg? Jezus sprak voortdurend tegen de ontrouwen en de verdorvenen.

Dan ontstaat er een verontrustende vraag: wist Jezus dat later ontrouwe mannen de oorspronkelijke boodschap zouden veranderen, net zoals de rentmeester de rekeningen van zijn heer veranderde?

Wat als de Romeinse concilies de weerspiegeling van die gelijkenis waren? Wat als een deel van wat later als waarheid over Jezus werd voorgesteld, in werkelijkheid een gewijzigde versie van zijn oorspronkelijke leer was?

Want iets klopte nooit helemaal.

Aan de ene kant: «Zalig zijn zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid» (Mattheüs 5:6).

Aan de andere kant: «Oog om oog en tand om tand» (Exodus 21:24, Leviticus 24:20, Deuteronomium 19:21).

En ook: «Bied geen weerstand aan het kwade» en «heb uw vijanden lief» (Mattheüs 5:39-44).

Bovendien: «Denk niet dat Ik gekomen ben om de wet af te schaffen… maar om haar te vervullen» (Mattheüs 5:17-18).

Kun je je voorstellen dat een boodschap die dit zegt coherent kan zijn?: «Zalig zijn zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid… zolang zij oog om oog vergeten en de vijand van de gerechtigheid liefhebben».

Waarschuwde Jezus door middel van de gelijkenis van de ontrouwe rentmeester dat het vervolgende Rome zijn boodschap zou veranderen toen het zichzelf daardoor veroordeeld zag?