بهانههای گرگها با عقل برملا میشود: «خدا دارد در زندگیاش کاری میکند»، بله: دارد او را افشا میکند تا نشان دهد بعضیها با عنوان شبان به گله نزدیک میشوند تا فریب دهند و ببلعند. کار جنگ به شهیدان دستکاری شده نیاز دارد، نه به اندیشمندان آزاد. آنها یا با اطمینان میمیرند یا مجبور میشوند بمیرند. اما آنها میمیرند تا دیگران ثروتمندتر شوند. از هیچ زاویهای منطقی نیست.
نبوتهای مربوط به سرکه و جامههایی که با قرعه تقسیم شدند، هیچ پیام بخششی برای قاتلان در بر ندارند. مزامیر 22:16 ‘زیرا سگان مرا احاطه کردهاند؛ جماعت بدکاران مرا در میان گرفتهاند؛ دستان و پاهایم را سوراخ کردند.’ 17 ‘میتوانم همه استخوانهایم را بشمارم؛ در همین حال، آنان به من خیره شده و نگاهم میکنند.’ 18 ‘جامههایم را میان خود تقسیم کردند و برای لباس من قرعه انداختند.’ مزامیر 69:21 ‘به من برای خوراک زهر دادند و در تشنگیام سرکه نوشاندند.’ 22 ‘بگذار سفرهشان پیش رویشان دام شود و آنچه برای سلامتی بود، تله گردد.’ 23 ‘چشمانشان تاریک شود تا نبینند و کمرهایشان را پیوسته بلرزان.’ 24 ‘خشم خود را بر آنان فرو ریز و حرارت غضبت به آنان برسد.’ امثال 29:27 ‘پارسایان از شریران نفرت دارند و شریران از راستکاران نفرت دارند.’ متی 27:19 ‘و هنگامی که او بر کرسی داوری نشسته بود، همسرش برای او پیغام فرستاد و گفت: با آن مرد پارسا کاری نداشته باش، زیرا امروز در خواب به سبب او بسیار رنج کشیدم.’ بر اساس متی 27:19، عیسی پارسا بود؛ بر اساس امثال 29:27، پارسایان از شریران نفرت دارند. اگر عیسی پارسا بود و پارسایان از شریران نفرت دارند، پس چگونه میتواند درست باشد که عیسی دشمنان خود را دوست داشت و شریرانی را که او را کشتند بخشید؟ بر اساس کتاب مقدس، مرگ عیسی برای آن بود که نوشتههای نبوتی تحقق یابند: متی 27:35 ‘پس از آنکه او را مصلوب کردند، جامههایش را میان خود تقسیم کردند و برای آن قرعه انداختند تا آنچه بهوسیله نبی گفته شده بود تحقق یابد: جامههایم را میان خود تقسیم کردند و برای لباس من قرعه انداختند.’ یوحنا 19:28 ‘پس از این، عیسی چون دانست که همه چیز اکنون کامل شده است، تا کتاب تحقق یابد گفت: تشنهام.’ 29 ‘در آنجا ظرفی پر از سرکه قرار داشت؛ پس اسفنجی را از سرکه پر کرده، بر شاخه زوفا گذاشتند و به دهان او نزدیک کردند.’ 30 ‘وقتی عیسی سرکه را گرفت، گفت: تمام شد. سپس سر خود را خم کرد و روح را تسلیم نمود.’ به ما گفته میشود که عیسی، هنگامی که بر صلیب در حال مرگ بود، برای دشمنانش دعا میکرد و آنان را معذور میدانست، زیرا ‘نمیدانند چه میکنند’: لوقا 23:34 ‘و عیسی گفت: ای پدر، آنان را ببخش، زیرا نمیدانند چه میکنند. و جامههای او را میان خود تقسیم کرده، برای آن قرعه انداختند.’ اما نوشتهها مردی را پیشگویی کرده بودند که هنگام مرگ بر صلیب، دشمنان خود را توهین میکند: این عشق نیست، بلکه نفرت است. مزامیر 22 مصلوبشده را نشان میدهد که جلادان خود را سگ مینامد. در نبوت مربوط به سرکه، برای دشمنان طلب بخشش نمیشود، بلکه مجازات درخواست میشود؛ آنان لعنت میشوند. افزون بر این تناقضها، مَثَل باغبانان شریر که عیسی برای پیشگویی مرگ خود به کار برد، درباره مجازات آن قاتلان سخن میگوید، نه بخشش. همچنین تأکید میکند که آن باغبانان کاملاً میدانستند چه میکردند (متی 21:33–44). یقیناً او این مَثَل را علیه پارسایان قوم خود نگفت، بلکه علیه آزاردهندگانی گفت که بعداً تمام تقصیر را بر گردن یهودیان، یعنی قوم خود عیسی، انداختند. اگر به مزامیر 118:2–23 نگاه کنیم، این موضوع آشکار میشود. آیا برایت روشن شده است که روم متون را تحریف کرده تا قربانیان خود را بدنام کند و افتراهایش را بهعنوان حقیقت جلوه دهد؟ //193
حدود سال ۱۶۷ پیش از میلاد، پادشاهی که زئوس را میپرستید خواست یهودیان را مجبور به خوردن گوشت خوک کند۔ آنتیوخوس چهارم اپیفانِس کسانی را که از شریعت یهوه اطاعت میکردند، به مرگ تهدید کرد: ‘هیچ چیز نفرتانگیزی مخور۔’ هفت مرد ترجیح دادند زیر شکنجه بمیرند تا آن شریعت را نقض کنند۔ (دوم مکابیان ۷) آنها در حالی مردند که ایمان داشتند خدا به خاطر خیانت نکردن به فرمانهایش، به آنان حیات جاودان خواهد داد۔ قرنها بعد، امپراتوری روم به ما میگوید که عیسی ظاهر شد و تعلیم داد: ‘آنچه به دهان داخل میشود، انسان را نجس نمیکند۔’ (متی ۱۵:۱۱) و سپس به ما گفته میشود: ‘اگر با شکرگزاری پذیرفته شود، هیچ چیز نجس نیست۔’ (اول تیموتائوس ۴:۱–۵) آیا آن عادلان بیهوده مردند؟ آیا عادلانه است که شریعتی که برایش جان دادند، باطل شود؟ مقایسه کنید: اول قرنتیان ۱۰:۲۷ و لوقا ۱۰:۸ تعلیم میدهند که میتوان هر چه پیش روی انسان گذاشته شود را، بدون پرسش خورد۔ اما تثنیه ۱۴:۳–۸ صریح است: خوک نجس است؛ آن را مخور۔ عیسی چنین معرفی میشود که میگوید: ‘نیامدهام تا شریعت یا پیامبران را باطل کنم، بلکه تا آنها را کامل کنم۔’ پس این پرسش مطرح میشود: چگونه میتوان شریعتی را ‘کامل’ کرد، در حالی که همان چیزی را پاک اعلام کنیم که خود آن شریعت نجس میخوانَد؟ پیشگوییهای کتاب اشعیا درباره داوری نهایی (اشعیا ۶۵ و اشعیا ۶۶:۱۷) همچنان محکومیت خوردن گوشت خوک را حفظ میکنند۔ چگونه میتوان ادعا کرد که به پیامبران احترام گذاشته میشود، در حالی که پیامهای آنان نقض میشود؟ اگر متون کتاب مقدس از فیلتر رومی عبور کردهاند، و آن امپراتوری عادلان را آزار میداد، پس چرا باید باور کرد که هر چه در آن است حقیقت و عدالت است؟ وقتی آخرینِ آن مردانی که دقیقاً همان ایمانِ آن هفت برادر را داشتند، به دست آزاردهندگان رومی کشته شدند… //170
Ayudando al pensamiento crítico a sacudirse de dogmas impuestos desde la niñez. Soy creador del blog: https://ntiend.me (https://gabriels.work).
Este blog no solo está en español y tiene como propósito respetar la inteligencia frente al dogma.
Este blog no fue creado para defender la Biblia ni para buscarle una interpretación alternativa, porque eso sería darle crédito como un bloque coherente de mensajes. Los textos allí atribuidos a los santos contienen contradicciones demasiado numerosas para etiquetarlas como simples accidentes o diferencias de interpretación. Mientras se atribuye a los santos mensajes tanto de amor como de odio hacia sus enemigos, aquí hay gato encerrado. La cuestión no es cómo interpretar la Biblia o sus enigmas, sino saber hasta dónde llegan las raíces del engaño: si los mensajes están adulterados, no tiene sentido perder el tiempo intentando descifrar enigmas bíblicos posiblemente adulterados por la mano que mató a los santos y se apoderó de sus escritos para arrogarse la autoridad moral de determinar qué escritura, original o escrita por esa mano asesina, debía considerarse “la verdad” y cuál no.
//
Helping critical thinking shake off the dogmas imposed since childhood. I am the creator of the blog: https://ntiend.me (https://gabriels.work).
This blog is not only in Spanish and is intended to respect intelligence in the face of dogma.
This blog was not created to defend the Bible or to seek an alternative interpretation of it, because that would give it credit as a coherent body of messages. The texts attributed there to the saints contain far too many contradictions to dismiss them as mere accidents or differences in interpretation. While the saints are attributed with messages expressing both love and hatred toward their enemies, there is something fishy going on here. The question is not how to interpret the Bible or its enigmas, but rather how deep the roots of the deception go: if the messages have been adulterated, there is no point wasting time trying to decipher biblical enigmas possibly adulterated by the hand that killed the saints and seized their writings in order to arrogate to itself the moral authority to determine which writing, original or written by that murderous hand, was to be considered “the truth” and which was not.
Ver todas las entradas de José Carlos Galindo Hinostroza
