احترام به خدا، احترام به حقیقت است: یک پیام متناقض نمی‌تواند از جانب خدا باشد؛ تناقض افشا می‌شود، نه متبرک. پارادوکس ایلعازر (Lazarus).

پارادوکس ایلعازر: آیا انسان یک‌بار می‌میرد یا دو بار؟

آیا ایلعازر در میان ما راه می‌رود… و بیش از ۲۰۰۰ سال سن دارد؟ اگر عیسی ایلعازر را زنده کرد، سؤال ساده است: آیا او دوباره مرد… یا امروز تقریباً ۲۰۰۰ ساله است؟ عبرانیان ۹:۲۷ به وضوح می‌گوید: «برای انسان‌ها مقرر شده است که تنها یک‌بار بمیرند.» اما در یوحنا ۱۱:۴۳-۴۴ ادعا شده است: «ایلعازر، بیرون بیا! و آن مرد که مرده بود، بیرون آمد.» بنابراین تنها سه گزینه باقی می‌ماند:

• گزینه ۱: ایلعازر دوباره نمرد. اگر این‌طور است، او باید تقریباً ۲۰۰۰ سال سن داشته باشد. آیا کسی او را دیده است؟
• گزینه ۲: ایلعازر دوباره مرد. در این صورت، انسان «تنها یک‌بار» نمی‌میرد.
• گزینه ۳: این داستان قرن‌ها بعد اضافه شده و چیزی به ما گفته شده که هرگز رخ نداده است. خلاصه: کسی آن را اختراع کرده… و میلیون‌ها نفر هرگز آن را زیر سؤال نبردند.

سه گزینه. خوب فکر کنید: کدام‌یک منطقی‌تر است؟ یک امپراتور رومی می‌توانست فکر کند: «می‌گویم همه او را بپرستند (عبرانیان ۱:۶)، او را با زئوس مرتبط می‌کنم، معجزات را به او نسبت می‌دهم و در نهایت همه ژوپیتر، خدای رومی ما را پرستش خواهند کرد.»

کتاب مقدس از رستاخیزهای دیگری نیز سخن می‌گوید: «ای دختر، برخیز!» (مرقس ۵:۴۱) — و دختر یایروس دوباره زنده شد. «ای جوان، به تو می‌گویم برخیز.» (لوقا ۷:۱۴) — و پسر بیوه نایین برخاست. متی ۲۷:۵۲-۵۳ ادعا می‌کند که پس از مرگ عیسی: «قبرها باز شدند و بسیاری از بدن‌های مقدسین که خوابیده بودند، برخاستند…» عهد عتیق نیز رستاخیزهایی را روایت می‌کند: پسر بیوه صرفه (۱ پادشاهان ۱۷:۱۷-۲۴)، پسر زن شونمی (۲ پادشاهان ۴:۳۲-۳۷) و مرده‌ای که با لمس استخوان‌های الیشع زنده شد (۲ پادشاهان ۱۳:۲۰-۲۱).

تنها گزینه منطقی این است: گزینه ۳: داستان‌ها بعداً اضافه شده‌اند و هرگز رخ نداده‌اند. زیرا این وضعیت مضحک است: مطبوعات با ایلعازر رستاخیزیافته مصاحبه می‌کنند و او به آن‌ها می‌گوید: «عبرانیان ۹:۲۷ می‌گوید انسان تنها یک‌بار می‌میرد، به همین دلیل من هنوز اینجا هستم.»

اگر دستکاری در پیام صورت گرفته باشد، روم نمی‌توانست خود را به تغییر متون اخیر محدود کند، زیرا دینی که تحت تعقیب قرار داد، قرن‌ها قبل از وجود امپراتوری روم دارای نوشته‌هایی بود. بنابراین، برای تحمیل یک پیام جدید، لازم بود متون باستانی را نیز تطبیق دهند تا کل مجموعه منسجم به نظر برسد.

پیام موجود در عبرانیان ۹:۲۷ نمی‌تواند درست باشد و همزمان عیسی ایلعازر را زنده کرده باشد و انسان‌های دیگری هزاران سال پیش رستاخیز یافته باشند. اگر چنین است، آن‌ها کجا هستند اگر در حقیقت تنها یک‌بار مرگ وجود دارد؟