بشقاب پرنده و اژدها █
رمانی آموزشی که برای درهم شکستن جزمها ساخته شده است.
داستان: «هزاران سال پیش خزندگان به زمین حمله کردند و در سراسر جهان، در آیینهای absurd، خون بسیاری از بیگناهان را ریختند. مار پوست انداخت، اما ماهیت خود را تغییر نداد؛ بنابراین امروز نیروهای اژدهاییِ مهاجمان میگویند: ‹ما گاهی بدون هیچ توجیهی به تو حمله میکنیم، اما به یاد داشته باش که همه ما ناقص هستیم؛ ما این را به تو آموختهایم، تو را وادار کردهایم این را تکرار کنی و نباید در آن تردید کنی. پس از ما انتقاد نکن، چون ما مقدس هستیم. سلاحهایت را که همان کلمات تو هستند پایین بیاور، و ما رفتار خود را بهتر خواهیم کرد؛ اما حتی اگر دوباره مرتکب همان کار شویم، باید ما را دوست داشته باشی و ما را شایسته احترام بدانی، و باید همیشه همانگونه با ما رفتار کنی که دوست داری با تو رفتار شود، زیرا همه ما برابر هستیم.›»
مردی که از خصومتهای خزندگان به ستوه آمده است، فریب و آنچه را پشت نقابها و استدلالهای اژدهایان وجود دارد کشف میکند، و درمییابد که آنان بسیاری را که مانند او چندین قرن پیش با آنها مقابله کرده بودند، کشته و بهطور افتراآمیز بدنام کردهاند. از روی احترام به آن قهرمانانی که به دست خزندگان کشته شدند و از روی عزت نفس، و بر اساس نقشههایی که پیشینیان او در مبارزه ضدخزندهای بر جای گذاشتهاند، او یک بشقاب پرنده (یک وبلاگ) ساخته است که با آن کلمات ضدخزنده را در سراسر جهان شلیک میکند و همزمان از متحدانش درخواست نیروهای کمکی میکند. متحدان او کجا هستند؟ چه کسی به جنگ ضدخزندهای خواهد پیوست؟ چه کسی نیز خواهد توانست ساختن و هدایت کردن چنین بشقابهای پرندهای را یاد بگیرد؟»

«یوفو» در این مورد، وسیلهای برای ارتباط است، مانند یک وبسایت، که پرتوهای قدرتمند نور (پرتوهای حقیقت) شلیک میکند؛ پرتوهایی که به درستکاران کمک میکنند. به برگزیدگان!
این موتور طبیعی سفینه من، «سفینه بیگانه من» است. این موتور با انرژی تمام افکار انسانی کار میکند (امثال 10:24)، زیرا در میان بشریت صالحان و ناصالحان وجود دارند. هنگامی که خواستههای گروه نخست به واقعیت تبدیل میشود، ترسهای گروه دوم نیز به واقعیت تبدیل میشود. بنابراین، کسانی که آرزو داشتند مرا پیدا کنند، مرا پیدا کردند و کسانی که از پیدا کردن من میترسیدند نیز مرا پیدا کردند.
امثال 10:24: «آنچه ناصالح از آن میترسد بر سر او خواهد آمد، اما خواستههای صالحان برآورده خواهد شد.»
امثال 29:27: «صالحان از ناصالحان نفرت دارند، و ناصالحان از صالحان نفرت دارند.»
این منطقی است: پیروزی عدالت، پیروزی صالحان و شکست ناصالحان است. اگر نفرت متقابل باشد، غیرممکن است که عشق به دشمن هرگز بخشی از پیام اصلی شخص صالح بوده باشد.
اگر قرار بود جهان به دلیل کسانی که سلاحهای کشتار جمعی دارند به پایان برسد، ناصالح میگفت: «اگر گناهکاران نجات پیدا نمیکنند، بیگناهان نیز نجات پیدا نکنند.» عادلانه نیست که بیگناهان همراه با گناهکارانِ مسئول فاجعه نابود شوند. و آنچه عادلانه است همان چیزی است که باید رخ دهد: صالحان نجات پیدا کنند.
دانیال 12:10 میگوید که «بدکاران همچنان بدی خواهند کرد و هیچیک از بدکاران درک نخواهند کرد، اما خردمندان درک خواهند کرد». این برای من منطقی است، زیرا بدکارانی که در زمان عیسی پیام صالحان را شنیدند، صرفاً به دلیل شنیدن آن صالح نشدند. صالحان چشمهایی برای دیدن و گوشهایی برای شنیدن داشتند. اگر درست باشد که عیسی گفت: «آن که چشم برای دیدن دارد، ببیند؛ آن که گوش برای شنیدن دارد، بشنود»، این کاملاً با آن مطابقت دارد: یعنی خود او میدانست که همه پیام او را درک نخواهند کرد.
بنابراین، دانیال 12:10 در زمان عیسی همانقدر معتبر بود که اکنون هست و همانطور که در دورهای که گفته میشود رومیان به دین خود گرویدند معتبر میبود. ناصالح صرفاً با شنیدن پیامی درباره عدالت صالح نمیشود. کتاب حکمت سیرَخ 12 نیز درباره نیکی کردن به بدکار هشدار میدهد.
به همین دلیل متقاعد شدهام که روم توبه نکرد، بلکه پیامی را که مورد آزار قرار داده بود به پیامی تبدیل کرد که برایش سودمند بود. یکی از بزرگترین شواهد، اول پطرس 3:18 است: «صالح برای ناصالحان». چه معنایی دارد که صالح جان خود را برای بدکار بدهد؟ این مانند قهرمانی است که به جای مردن برای نجات مردمی که دوستشان دارد، برای نجات اژدهایی میمیرد که مردمش را تهدید میکند. این پوچ است. گویی روایت وقایع را خود اژدها نوشته است؛ و در واقع، دقیقاً همین را در روایتی میبینم که امپراتوری او سرانجام آن را در زمره متون قانونی قرار داد.
اگر ناصالح همیشه ناصالح باقی خواهد ماند، چه فایدهای دارد که او را همراه با صالح نجات دهیم؟ هیچ فایدهای ندارد.
من خوزه کارلوس گالیندو اینوستروسا، خالق وبلاگ: https://ntiend.me (https://gabriels.work) هستم. این وبلاگ فقط به زبان اسپانیایی نیست و هدف آن احترام به عقل در برابر جزم است. این وبلاگ برای دفاع از کتاب مقدس یا پیدا کردن تفسیری جایگزین برای آن ساخته نشده است، زیرا این کار به معنای اعتبار دادن به آن بهعنوان مجموعهای منسجم از پیامها خواهد بود. متونی که در آنجا به مقدسان نسبت داده شدهاند، تناقضهای بسیار زیادی دارند که نمیتوان آنها را صرفاً حوادث یا تفاوتهای تفسیری نامید. در حالی که هم پیامهای محبت به دشمنان و هم پیامهای نفرت از دشمنان به مقدسان نسبت داده میشود، اینجا چیزی مشکوک وجود دارد. مسئله این نیست که کتاب مقدس یا معماهای آن را چگونه تفسیر کنیم، بلکه این است که بدانیم ریشههای فریب تا کجا امتداد دارند: اگر پیامها تحریف شده باشند، تلاش برای رمزگشایی از معماهای کتاب مقدس که ممکن است به دست همان دستی تحریف شده باشند که مقدسان را کشت و نوشتههای آنان را تصاحب کرد تا اختیار اخلاقی تعیین اینکه کدام نوشته، چه اصل باشد و چه نوشتهشده به دست آن دست قاتل، باید «حقیقت» تلقی شود و کدام نباید، بیمعناست.
نمونهای از این تناقضها:
پیامبران خدایی را نشان میدهند که دشمنان خود را دوست ندارد:
مزامیر 5:4-5: «زیرا تو خدایی نیستی که از شرارت خشنود شوی… از همه کسانی که بیعدالتی میکنند نفرت داری.»
اشعیا 42:1
«اینک بنده من که او را برگزیدهام؛»
اشعیا 42:13: «خداوند مانند جنگجویی بیرون خواهد آمد… بر دشمنان خود پیروز خواهد شد.»
در نبوتی که بنده خدا را همراهی میکند، توصیف و محکومیت بتپرستی وجود دارد: 17 «آنان که به بتها اعتماد میکنند و به تصاویر ریختهشده میگویند: شما خدایان ما هستید، بازگردانده خواهند شد و بهشدت شرمسار خواهند گردید.»
متی 12:18
«اینک بنده من که او را برگزیدهام؛»
متی 5:44-45
«دشمنان خود را دوست بدارید… تا فرزندان پدر خود که در آسمانهاست باشید، زیرا او خورشید خود را بر بدان و نیکان طلوع میدهد…»
(هیچ توصیف یا محکومیتی درباره بتها به عیسی نسبت داده نشده است.)
ناحوم 1:2: «خداوند خدایی غیور و انتقامگیرنده است… و بر دشمنان خود خشم نگه میدارد.»
اگر متی 5:17-18 حقیقت دارد، آیا عیسی احساسات خدا را انکار کرد، یا روم؟
اگر خروج 21:14 قانون چشم در برابر چشم است، آیا عیسی آن را انکار کرد یا رومی که به خروج 20:5 احترام نگذاشت؟
اگر روم به پیام واقعی عیسی احترام نگذاشت، آیا باید کاملاً اعتماد کنیم که این روم، تمامیت پیامهای شریعت و پیامبران و پیامهای شاهدان عیسی را رعایت کرده است؟
اگر محبت خدا جهانی است، اگر محبت او همانطور که پاپ لئو چهاردهم میگوید هدیهای برای همه است، چرا خدا برخی را کور میکند تا هرگز از فریب بیرون نیایند؟ چرا فقط مقدسان را نجات میدهد؟
چرا هنگامی که میکائیل را میفرستد، او را به نفع تمام بشریت نمیفرستد، بلکه فقط به نفع صالحان میفرستد؟
دانیال 12:1 «در آن زمان میکائیل، شاهزاده بزرگ که به نفع فرزندان قوم تو ایستاده است، برخواهد خاست؛ و زمان تنگی خواهد بود که از زمانی که قومی وجود داشته تا آن زمان هرگز مانند آن نبوده است؛ اما در آن زمان قوم تو، یعنی همه کسانی که نامشان در کتاب نوشته شده باشد، رهایی خواهند یافت.»
امثال 11:8 «صالح از مصیبت رهایی مییابد، و شریر جای او را میگیرد.»
اشعیا 6:8 «پس از آن صدای خداوند را شنیدم که میگفت: چه کسی را بفرستم و چه کسی برای ما خواهد رفت؟ آنگاه پاسخ دادم: اینک من هستم، مرا بفرست.»
اشعیا 6:9 «و او گفت: برو و به این قوم بگو: خوب بشنوید، اما درک نکنید؛ بهدرستی ببینید، اما نفهمید. 10 دل این قوم را سنگین کن، گوشهایشان را سنگین کن و چشمانشان را ببند، مبادا با چشمان خود ببینند، با گوشهای خود بشنوند، با دل خود درک کنند، بازگردند و شفا یابند.»

دانیال 12:10 «بسیاری پاک خواهند شد و سفید و تصفیه خواهند گردید؛ اما بدکاران بدی خواهند کرد و هیچیک از بدکاران درک نخواهند کرد، اما خردمندان درک خواهند کرد.»
اشعیا 6:11 «و من گفتم: ای خداوند، تا کی؟ و او پاسخ داد: تا زمانی که شهرها ویران و بدون سکنه شوند، خانهها بدون انسان بمانند و زمین به بیابانی تبدیل شود؛ 12 تا زمانی که خداوند مردم را دور کند و مکانهای متروک را در میان سرزمین افزایش دهد. 13 و اگر حتی یکدهم در آن باقی بماند، آن نیز دوباره نابود خواهد شد؛ اما همانگونه که پس از بریده شدن بلوط و درخت تربینت، تنه آن باقی میماند، نسل مقدس نیز همچون آن تنه خواهد بود.»
دانیال 12:7 «و مردی را که لباس کتان بر تن داشت، که بر آبهای رودخانه ایستاده بود، شنیدم؛ او دست راست و دست چپ خود را به سوی آسمان بلند کرد و به آن که تا ابد زنده است سوگند خورد که این امر برای یک زمان، زمانها و نیم زمان خواهد بود. و هنگامی که پراکندگی قدرت قوم مقدس به پایان برسد، همه این امور تحقق خواهد یافت.»
مکاشفه ۷:۲ همچنین فرشته دیگری را دیدم که از جایی که خورشید طلوع میکند بالا میآمد، و مُهر خدای زنده را داشت؛ و با صدای بلند به چهار فرشتهای که به آنان قدرت داده شده بود تا به زمین و دریا آسیب برسانند، فریاد زد، ۳ و گفت: به زمین، و نه به دریا، و نه به درختان آسیب نرسانید، تا زمانی که خادمان خدای خود را بر پیشانیهایشان مُهر زده باشیم. ۴ و شماره مُهرشدگان را شنیدم: صد و چهل و چهار هزار مُهرشده از تمامی قبایل بنیاسرائیل.
اسرائیل نبویِ حقیقی، قوم برگزیده حقیقی چه کسی است، جز منحصراً عادلان، صرفنظر از اینکه تابعیتشان چه باشد؟
قطعات را کنار هم بگذارید و خواهید دید که شریران هرگز مورد محبت خدا نیستند.
مزامیر ۸۲:۱ خدا در میان جماعت خدایان ایستاده است؛
در میان خدایان داوری میکند.
۲ تا به کی به ناحق داوری خواهید کرد،
و طرفدار اشخاص شریر خواهید بود؟ سِلاه
مزامیر ۵:۹ زیرا در دهان آنان راستی نیست؛
درونشان شرارت است،
گلویشان گوری گشوده است،
با زبان خود سخنان چاپلوسانه میگویند.
دروغِ برچسبها آشکار میشود: اگر «سامیت» چندین قوم را توصیف میکند، پس استفاده از «ضدسامی» بهگونهای که گویی «سامیت» منحصراً به معنای «یهودی» است، از نظر منطقی شفاف نیست.
مزامیر ۸۲:۳ از ضعیف و یتیم دفاع کنید؛
برای ستمدیده و نیازمند عدالت اجرا کنید.
۴ ستمدیده و نیازمند را رهایی دهید؛
او را از دست شریران نجات دهید.
مزامیر ۵:۱۰ ای خدا، آنان را مجازات کن؛
بگذار به سبب مشورتهای خودشان سقوط کنند؛
به خاطر کثرت گناهانشان آنان را بیرون بران،
زیرا بر ضد تو طغیان کردهاند.
۱۱ اما همه کسانی که بر تو توکل دارند شادمان شوند؛
برای همیشه از شادی فریاد بزنند، زیرا تو از آنان دفاع میکنی؛ کسانی که نام تو را دوست دارند در تو شادمان شوند.
۱۲ زیرا تو، ای خداوند، عادلان را برکت خواهی داد؛ آنان را با لطف خود همچون سپری احاطه خواهی کرد.
مزامیر ۱۱:۵ خداوند عادلان را میآزماید؛ اما جان او از شریر و کسی که خشونت را دوست دارد نفرت دارد.
۶ بر شریران بلا خواهد باراند؛ آتش، گوگرد و باد سوزان نصیب جام آنان خواهد بود.

«خزندهنماها اجازه ورود به سفینه فضایی را ندارند.»
مزامیر ۱۱۸:۱ خداوند را حمد کنید، زیرا او نیکوست؛ زیرا رحمت او تا ابد است. ۲ اکنون اسرائیل بگوید: زیرا رحمت او تا ابد است.
مزامیر ۱۱۸:۱۹ دروازههای عدالت را به روی من بگشایید؛ از آنها وارد خواهم شد و یاه را ستایش خواهم کرد. ۲۰ این دروازه خداوند است؛ عادلان از آن وارد خواهند شد.
اشعیا ۶۶:۲۱ و نیز از میان آنان کاهنان و لاویان خواهم گرفت، خداوند میگوید. ۲۲ زیرا همانگونه که آسمانهای جدید و زمین جدیدی که من میآفرینم در حضور من پایدار خواهند ماند، خداوند میگوید، نسل شما و نام شما نیز پایدار خواهد ماند.
لاویان ۲۱:۱۴ بیوه، مطلقه، زن بیآبرو یا روسپی را نخواهد گرفت؛ بلکه دوشیزهای از قوم خود را به همسری خواهد گرفت.

