امپراتوری روم، بحیرا، محمد، عیسی و آزار یهودیت.

امپراتوری روم، بحیرا، محمد، عیسی و آزار یهودیت. █

پیام معرفی:
ببینید آنهایی که با وجود شکنجه شدن توسط شاه آنتیوخوس چهارم اپیفانس، پادشاه زئوس پرست، از خوردن گوشت خوک خودداری کردند، به چه اعتقاد داشتند. ببینید چگونه الازار سالخورده به همراه هفت برادر و مادرشان به دلیل امتناع از خوردن گوشت خوک توسط آنتیوخوس پادشاه یونان به قتل رسیدند.
آیا خدا به اندازه کافی ظالم بود که قانونی را که خودش وضع کرده بود که به موجب آن آن یهودیان وفادار جان خود را با ایمان تقدیم می کردند تا از طریق آن قربانی زندگی ابدی را دریافت کنند، لغو کرد؟
خدا ظالم نیست، اگر خدا ظالم بود خدا بهترین نبود. خدا دوست بدکاران نیست، اگر خدا دوست بدکاران بود خدا ظالم بود و بخشی از مشکل بود نه حلال.

کسانی که آن شریعت را لغو کردند، نه عیسی بودند و نه شاگردان او. آنها رومی هایی بودند که خدایان یکسانی با یونانیان داشتند:

مشتری (زئوس)
کوپید (اروس)،
مینروا (آتنا)،
نپتون (پوزیدون)،
رومی ها و یونانی ها هر دو از گوشت خوک و غذاهای دریایی لذت می بردند، اما یهودیان وفادار این غذاها را رد می کردند.
2 مکابیان 7:1 هفت برادر و مادرشان دستگیر شدند. پادشاه می خواست با ضرب و شتم تازیانه و گاو آنها را مجبور به خوردن گوشت خوک کند که قانوناً آن را ممنوع کرده بود. 2 یکی از آنها به نیابت از همه برادران صحبت کرد و گفت: ‘چه می‌خواهید با سؤال کردن از ما بدانید؟ ما به جای زیر پا گذاشتن قوانین اجدادمان حاضریم بمیریم.’ ۸ او به زبان مادری خود پاسخ داد: ‘گوشت خوک نخواهم خورد!’
پس او نیز مورد عذاب قرار گرفت. 9اما در حالی که نفسهای آخر خود را می کشید گفت:
تو ای جنایتکار، زندگی کنونی ما را بگیر. اما خدا ما را که برای قوانین او مردیم را به زندگی ابدی زنده خواهد کرد.
پیام:

تولد و مرگ وحش چهارم. اتحاد یونان و روم توسط همین خدایان. امپراتوری سلوکیان

از ایمان به انجیل دجال برحذر باشید (مژده برای ناصالحان، هر چند نادرست)

اگر می خواهید خود را از فریب دشمن عدالت نجات دهید، این را در نظر بگیرید:

برای رد انجیل دروغین روم، بپذیرید که اگر عیسی عادل بود، پس دشمنان خود را دوست نداشت، و اگر منافق نبود، محبت دشمنان را موعظه نکرد، زیرا آنچه را که انجام نداده بود، موعظه نکرد: امثال 29:27 عادل از ناعادل متنفر است، و عادل از عادل متنفر است.

این بخشی از انجیل است که توسط رومیان برای کتاب مقدس جعل شده است:

اول پطرس 3:18 زیرا مسیح یک بار برای گناهان مرد، فقط برای ظالمان، تا ما را به خدا برساند.

حالا به این نگاه کنید که این تهمت را رد می کند:

مزمور 118:20 این است دروازه خداوند. صالحان در آنجا وارد خواهند شد.

21 من از تو سپاسگزار خواهم بود زیرا مرا شنیدی و نجاتم دادی.

۲۲ سنگی که سازندگان آن را رد کردند

به سنگ بنا تبدیل شده است.

عیسی در تمثیلی که مرگ و بازگشت او را پیش بینی می کند، دشمنان خود را نفرین می کند:

لوقا 20:14 اما چون اجاره داران تاکستان آن را دیدند، در میان خود استدلال کردند و گفتند: این وارث است. بیایید او را بکشیم تا میراث از آن ما شود. 15 پس او را از تاکستان بیرون کردند و کشتند.

پس صاحب تاکستان با آنها چه خواهد کرد؟

16او خواهد آمد و این اجاره نشینان را هلاک خواهد کرد و تاکستان را به دیگران خواهد داد. وقتی این را شنیدند، گفتند: ‘مسلماً نه!’ 17امّا عیسی به آنها نگریست و گفت: ‘پس این چیست که نوشته شده است که سنگی که سازندگان آن را رد کردند، سنگ بنا شده است؟’

او از این سنگ، سنگ کابوس پادشاه بابل گفت:

دانیال 2:31 ای پادشاه، چون تماشا می‌کردی، اینک تمثالی بزرگ در برابر تو ایستاده بود، تمثالی بسیار بزرگ که جلال آن بسیار عالی بود. ظاهرش وحشتناک بود 32 سر تمثال طلای مرغوب، سینه‌ها و بازوهایش از نقره، شکم و ران‌هایش از برنز، 33 ساق‌های آن از آهن، و پاهای آن بخشی از آهن و قسمتی از گل بود. 34همانطور که شما تماشا می‌کردید، سنگی بدون دست بریده شد، و او مجسمه را بر پاهای آن از آهن و گل کوبید و آنها را تکه تکه کرد. 35 آنگاه آهن و گل و برنز و نقره و طلا تکه تکه شد و مانند کاه خرمن‌های تابستانی شد. باد آنها را با خود برد و اثری از آنها باقی نگذاشت. اما سنگی که به تصویر برخورد کرد تبدیل به یک کوه بزرگ شد و تمام زمین را پر کرد.

جانور چهارم اتحاد رهبران همه ادیان دروغین است که با تقلب محکوم شده رومی دوست هستند.

مسیحیت و اسلام بر جهان تسلط دارند، اکثر دولت ها یا به قرآن یا انجیل سوگند یاد می کنند، به همین دلیل ساده، حتی اگر دولت ها آن را انکار کنند، آنها حکومت های مذهبی هستند که در پشت آن کتاب هایی که به آن سوگند یاد کرده اند، تسلیم مقامات مذهبی می شوند. در اینجا من تأثیر روم بر جزمات این ادیان را به شما نشان خواهم داد و این که چقدر با جزمات مذهبی که روم مورد آزار و اذیت قرار داشت فاصله دارد. علاوه بر این، آنچه من به شما نشان خواهم داد بخشی از دینی نیست که امروزه به نام یهودیت شناخته می شود. و اگر برادری رهبران یهودیت، مسیحیت و اسلام را به اینها اضافه کنیم، عناصر کافی برای اشاره به روم به عنوان خالق جزمات این ادیان وجود دارد و اینکه آخرین دین ذکر شده با یهودیت مورد آزار و اذیت روم یکسان نیست. بله، من می گویم که روم مسیحیت را آفرید و یهودیتی متفاوت از یهودیت فعلی را مورد آزار و اذیت قرار داد، رهبران وفادار یهودیت مشروع هرگز با انتشار دهندگان آموزه های بت پرستانه آغوش برادرانه نخواهند پذیرفت. بدیهی است که من مسیحی نیستم، پس چرا برای حمایت از آنچه می گویم، قطعاتی از کتاب مقدس نقل می کنم؟ از آنجا که همه چیز در کتاب مقدس منحصراً به مسیحیت تعلق ندارد، بخشی از محتوای آن محتوای دین راه عدالت است که توسط امپراتوری روم به دلیل مخالفت با ایده آل روم برای ساختن ‘همه راه ها به روم منتهی می شود (یعنی این راه ها به نفع امپراتوری ها منتهی می شود) مورد آزار و اذیت امپراتوری روم قرار گرفت، به همین دلیل است که من برای حمایت از گفته های خود، چند قسمت از کتاب مقدس را برمی دارم.

دانیال 2:40 و پادشاهی چهارم مانند آهن قوی خواهد بود. و همانطور که آهن همه چیز را می شکند و می شکند، پس همه چیز را می شکند و خرد می کند. 41 و آنچه از پاها و انگشتان پا دیدی، بخشی از گل سفالگری و بخشی از آهن، پادشاهی تقسیم خواهد شد. و در آن مقداری از استحکام آهن خواهد بود، چنانکه دیدی آهن با گل مخلوط شده است. 42 و چون انگشتان پاها قسمتی از آهن و قسمتی از گل بود، پادشاهی قسمتی محکم و قسمتی شکسته خواهد شد. 43 همانطور که دیدی آهن با گل مخلوط شده است، آنها با اتحادهای انسانی مخلوط خواهند شد. اما آنها نباید به یکدیگر بچسبند، حتی همانطور که آهن با گل مخلوط نشده است. 44 و در ایام این پادشاهان، خدای آسمان پادشاهی را برپا خواهد کرد که هرگز نابود نخواهد شد، و این پادشاهی به قوم دیگری واگذار نخواهد شد. تکه تکه خواهد شد و همه این پادشاهی ها را نابود خواهد کرد، اما تا ابد باقی خواهد ماند.

پادشاهی چهارم، پادشاهی ادیان دروغین است. به همین دلیل است که پاپ ها در واتیکان توسط مقامات کشورهایی مانند ایالات متحده تجلیل می شوند. کشور پیشرو در جهان ایالات متحده نیست، پرچم ایالات متحده نیست که در میادین اصلی پایتخت های کشورهای مختلف آمریکای لاتین به اهتزاز در می آید، پرچم واتیکان است که در اهتزاز است. پاپ ها با رهبران دیگر ادیان مسلط ملاقات می کنند، چیزی که نمی توان بین پیامبران و پیامبران دروغین تصور کرد. اما بین پیامبران دروغین چنین اتحادهایی امکان پذیر است.

سنگ بنای عدالت است. رومی ها نه تنها این واقعیت را نادیده گرفتند که او فقط یک مرد بود، بلکه این واقعیت را نیز نادیده گرفتند که او شایسته ازدواج با یک زن بود:

اول قرنتیان 11:7 زن جلال مرد است.

آنها به عیسی موعظه می شدند که برای خود همسری نمی جوید، گویی مانند کاهنان رومی است که تجرد را دوست داشتند و تصویر مشتری (زئوس) را می پرستیدند. در واقع تصویر زئوس را تصویر عیسی می نامند.

رومیان نه تنها جزئیات شخصیت عیسی، بلکه جزئیات ایمان و اهداف شخصی و جمعی او را نیز جعل کردند. حتی در برخی از متون منسوب به موسی و پیامبران نیز تقلب و کتمان اطلاعات در کتاب مقدس دیده می شود.

اعتماد به اینکه رومیان صادقانه پیام‌های موسی و پیامبران قبل از عیسی را موعظه می‌کردند و تنها برای انکار آن با برخی دروغ‌های رومی در عهد جدید کتاب مقدس، اشتباه بود، زیرا رد کردن آن بسیار آسان است.

در عهد عتیق نیز تناقضاتی وجود دارد که نمونه هایی را ذکر می کنم:

ختنه به عنوان یک مناسک مذهبی شبیه به خود تازی زدن به عنوان یک مراسم مذهبی است.

من نمی‌توانم آنچه را که خداوند از جانب خودش گفته است بپذیرم: پوست خود را به عنوان بخشی از یک مراسم مذهبی بریدگی ایجاد نکنید. و از طرف دیگر دستور ختنه را داد که شامل بریدگی در پوست برای برداشتن پوست ختنه گاه است.

لاویان 19:28 هیچ گونه بریدگی روی سر خود ایجاد نکنند، لبه های ریش خود را نتراشند، و در گوشت خود هیچ قلمه ای ایجاد نکنند. در تضاد با پیدایش 17:11 آنها باید گوشت پوست ختنه گاه خود را ختنه کنند. این نشانه عهد بین ما خواهد بود.

مشاهده کنید که پیامبران دروغین چگونه خود تازیانه می زدند، اعمالی که هم در کاتولیک و هم در اسلام می توانیم پیدا کنیم.

اول پادشاهان 18:25 سپس ایلیا به انبیای بعل گفت: برای خود یک گاو انتخاب کنید… 27 ظهر، ایلیا آنها را مسخره کرد. 28 با صدای بلند فریاد زدند و طبق عادت خود با چاقو و نیزه بریدند تا خون بر آنها جاری شد. 29 و چون ظهر گذشت، تا زمان قربانی فریاد زدند، اما صدایی شنیده نشد، کسی جواب نداد و کسی گوش نداد.

بستن سر تا چند دهه پیش برای همه کشیش‌های کاتولیک رایج بود، اما پرستش بت‌هایی با اشکال مختلف، مواد مختلف و نام‌های مختلف هنوز رایج است. فرقی نمی‌کند که بت‌های خود را چه نامی گذاشته‌اند، آنها همچنان بت هستند: لاویان 26: 1 می‌گوید: ‘برای خود بت‌ها یا مجسمه‌های حکاکی شده نسازی، و هیچ بنای مقدسی برپا نکن، و در زمین خود سنگ‌های رنگ‌آمیزی برای پرستش آنها برپا نکن، زیرا من یهوه خدای تو هستم.’

عشق خدا.

حزقیال 33 نشان می دهد که خدا شریران را دوست دارد:

حزقیال 33:11 خداوند یهوه می‌گوید: ‘من زنده هستم، از مرگ شریر لذت نمی‌برم، بلکه شریر از راه خود برگشته و زنده می‌ماند. برگرد، از راه های پلید خود برگرد. ای خاندان اسرائیل چرا خواهید مرد؟

اما مزمور 5 نشان می دهد که خدا از شریر متنفر است:

مزامیر 5:4 زیرا تو خدایی نیستی که از شرارت خشنود می شوی. هیچ شخص شروری در نزدیکی شما ساکن نخواهد شد. 5 احمقها در مقابل چشمان شما نمی ایستند. شما از همه گناهکاران بیزارید. 6 دروغگویان را هلاک خواهی کرد. خداوند از مرد خونخوار و فریبکار متنفر خواهد بود.

مجازات اعدام برای قاتلان:

در پیدایش 4:15، خدا با محافظت از قاتل، با چشم در برابر چشم و زندگی در برابر یک زندگی مخالف است. قابیل.

پیدایش 4:15 اما خداوند به قابیل گفت: ‘هر که تو را بکشد هفت برابر مجازات خواهد شد.’ سپس خداوند علامتی بر قابیل گذاشت تا کسی که او را پیدا کند او را نکشد.

اما در اعداد 35:33 خداوند برای قاتلی مانند قابیل حکم اعدام صادر می کند:

اعداد 35:33 زمینی را که در آن هستید نجس نکنید، زیرا خون زمین را نجس می‌کند و با خونی که بر آن ریخته می‌شود هیچ تسکینی برای زمین نمی‌توان کرد، مگر با خون کسی که آن را ریخت.

همچنین اشتباه است اگر اعتماد کنیم که پیام‌های انجیل‌های به اصطلاح ‘آخرین’ واقعاً ‘انجیل‌های ممنوع شده توسط روم’ هستند. بهترین دلیل این است که همان تعصبات نادرست هم در کتاب مقدس و هم در این اناجیل آخرالزمان یافت می شود، برای مثال:

به عنوان توهین به یهودیانی که به دلیل احترام به قانونی که آنها را از خوردن گوشت خوک منع می کرد، کشته شدند. در عهد جدید دروغین، مصرف گوشت خوک مجاز است (متی 15:11، اول تیموتائوس 4:2-6):

متی 15:11 می‌گوید: ‘آنچه که به دهان می‌رود انسان را نجس نمی‌کند، بلکه آنچه از دهان بیرون می‌آید انسان را نجس می‌کند.’

شما همان پیام را در یکی از اناجیل که در کتاب مقدس نیست خواهید یافت:

انجیل توماس 14: هنگامی که وارد هر کشوری می شوید و در حومه آن سفر می کنید، اگر مورد استقبال قرار گرفتید، هر چه به شما پیشنهاد می شود بخورید. آنچه به دهانت می رود تو را نجس نمی کند، اما آنچه از دهانت بیرون می آید تو را نجس می کند.

این آیات کتاب مقدس نیز همان چیزی است که متی 15:11 نشان می دهد.

رومیان 14:14 من می دانم و در خداوند عیسی متقاعد شده ام که هیچ چیز به خودی خود نجس نیست. اما برای کسی که چیزی را نجس می‌داند، برای او نجس است.

تیطس 1: 15 برای پاکان همه چیز پاک است، اما برای آنها که نجس و بی ایمان هستند هیچ چیز پاک نیست. اما هم ذهن و هم وجدان آنها آلوده است.

همه چیز وحشتناک است زیرا روم با حیله گری یک مار عمل کرد، فریب در مکاشفه های واقعی مانند هشدار علیه تجرد گنجانده شده است:

اول تیموتائوس 4: 2 به دلیل ریاکاری دروغگویان که وجدان خود را با آهن سوزان داغ کرده اند، 3 ازدواج را منع می کنند و مردم را به پرهیز از غذاهایی که خدا آفریده است برای کسانی که ایمان دارند و حقیقت را می شناسند با شکرگزاری آفریده است. 4زیرا هر چیزی که خدا آفریده نیکو است و هیچ چیز را رد نمی‌شود اگر با شکرگزاری پذیرفته شود، 5 زیرا با کلام خدا و دعا تقدیس می‌شود.

ببینید آنهایی که با وجود شکنجه شدن توسط شاه آنتیوخوس چهارم اپیفانس، پادشاه زئوس پرست، از خوردن گوشت خوک خودداری کردند، به چه اعتقاد داشتند. ببینید چگونه الازار سالخورده به همراه هفت برادر و مادرشان به دلیل امتناع از خوردن گوشت خوک توسط آنتیوخوس پادشاه یونان به قتل رسیدند. آیا خدا به اندازه کافی ظالم بود که قانونی را که خودش وضع کرده بود که به موجب آن آن یهودیان وفادار جان خود را با ایمان تقدیم می کردند تا از طریق آن قربانی زندگی ابدی را دریافت کنند، لغو کرد؟ کسانی که آن شریعت را لغو کردند، نه عیسی بودند و نه شاگردان او. آنها رومی هایی بودند که خدایان یکسانی با یونانیان داشتند:
مشتری (زئوس)
کوپید (اروس)،
مینروا (آتنا)،
نپتون (پوزیدون)،
رومی ها و یونانی ها هر دو از گوشت خوک و غذاهای دریایی لذت می بردند، اما یهودیان وفادار این غذاها را رد می کردند.

بیایید در مورد پادشاهی که زئوس را می پرستید صحبت کنیم:

آنتیوخوس چهارم اپیفانس از سال 175 قبل از میلاد تا زمان مرگش در سال 164 قبل از میلاد پادشاه امپراتوری سلوکیان بود. نام او در یونان باستان Αντίοχος Επιφανής به معنای ‘خدای آشکار’ بود.

دوم مکابیان 6: 1 پس از مدتی پادشاه بزرگی را از آتن فرستاد تا یهودیان را وادار کند تا قوانین نیاکان خود را زیر پا بگذارند و به گونه‌ای زندگی کنند که برخلاف قوانین خدا باشد، 2 تا معبد اورشلیم را هتک حرمت کرده و آن را به زئوس المپیاد تقدیم کند و معبد را که زئوس در کوه ژری درخواست کرده بود، وقف کند.

دوم مکابیان 6:18 آنها می خواستند العازار، یکی از معلمان اعظم شریعت، مردی کهنسال و ظاهری نجیب را مجبور کنند با دهان باز کردن گوشت خوک بخورد. 19 اما او مرگ شرافتمندانه را بر زندگی ناپسند ترجیح داد و با کمال میل به محل اعدام رفت.

2 مکابیان 7:1 هفت برادر و مادرشان دستگیر شدند. پادشاه می خواست با ضرب و شتم تازیانه و گاو آنها را مجبور به خوردن گوشت خوک کند که قانوناً آن را ممنوع کرده بود. 2 یکی از آنها به نیابت از همه برادران صحبت کرد و گفت: ‘چه می‌خواهید با سؤال کردن از ما بدانید؟ ما به جای زیر پا گذاشتن قوانین اجدادمان حاضریم بمیریم.’

دوم مکابیان 7:6 ‘خداوند خداوند ناظر است و بر ما دلسوزی دارد. این همان چیزی است که موسی در سرود خود هنگامی که مردم را به خاطر بی وفایی آنها سرزنش کرد چنین گفت: ‘خداوند بر بندگان خود رحم خواهد کرد. 7 پس اولی مرد. سپس دومی را نزد جلاد بردند و بعد از اینکه پوست سرش را زدند از او پرسیدند چیزی می خوری تا بدنت تکه تکه نشود؟

۸ او به زبان مادری خود پاسخ داد: ‘نه!’

پس او نیز مورد عذاب قرار گرفت. 9اما در حالی که نفسهای آخر خود را می کشید گفت:

تو ای جنایتکار، زندگی کنونی ما را بگیر. اما خدا ما را که برای قوانین او مردیم را به زندگی ابدی زنده خواهد کرد.

آواز موسی سرود عشق به دوستان و نفرت از دشمنان است. سرود بخشش برای دشمنان دوستان خدا نیست. معلوم می شود که سرنخی در مکاشفه وجود دارد که نشان می دهد عیسی همان پیام را دارد و بنابراین او عشق به دشمنان را موعظه نکرده است.

مکاشفه 15:3 و سرود موسی بنده خدا و سرود بره را می سرایند و می گویند: ‘ای خداوند، خدای قادر مطلق، اعمال تو بزرگ و شگفت انگیز است. ای پادشاه مقدسین راههای تو عادلانه و راستین است. ای خداوند چه کسی از تو نمی ترسد و نام تو را جلال نمی دهد؟

همانطور که می بینید، با وجود شکنجه های وحشتناکی که در نهایت باعث مرگ آنها شد، آنها ترجیح دادند بمیرند تا خدای خود را ناکام نگذارند.

حالا به این جزئیات توجه کنید:

دوم مکابیان 6:21 کسانی که در جشنی که قانوناً آن را ممنوع کرده بودند، ریاست می کردند و مدتی بود که آن مرد را می شناختند، او را کناری گرفتند و به او توصیه کردند که گوشتی که خودش آماده کرده و حلال است برای او بیاورد و وانمود کند که گوشت قربانی را همانطور که پادشاه دستور داده بود می خورد. 22 به این ترتیب او از مرگ اجتناب می کرد و آنها به دلیل دوستی قبلی که با او داشتند، با او مهربانانه رفتار می کردند. 23 امّا الازار، که به نحوی عمل می‌کرد که در خور سن خود، پیری ارجمند و موهای سفیدش بود، که نشان زحمات و تمایز او بود، شیوه‌ای که شایسته رفتار بی‌عیب او از کودکی، و به ویژه شایسته شریعت مقدسی بود که خدا وضع کرده بود، بر این اساس پاسخ داد: ‘زندگی مرا فوراً بگیر! 24 در سن من سزاوار تظاهر نیست، نمی خواهم بسیاری از جوانان باور کنند که من الازار در نود سالگی دین بیگانه را پذیرفتم، 25 و به دلیل ریاکاری و عمر کوتاه و کوتاهم باید به واسطه من در گمراهی بیفتند. با این کار پیری خود را رسوا و رسوا می کنم. 26 بعلاوه، حتی اگر اکنون از مجازات مردم بگریزم، نه زنده و نه مرده نمی‌توانم از دست خداوند متعال فرار کنم. 27 پس من شجاعانه از این زندگی می‌روم تا شایستگی پیری خود را ثابت کنم، 28 و مردان جوان را سرمشقی نجیب می‌گذارم تا ثابت کنم که برای احکام ارجمند و مقدس ما شجاعانه جان خود را از دست خواهم داد.’

یونانیان باید با کسانی که تحت شکنجه پذیرفتند گوشت خوک بخورند، ‘رحمت کنند’، اما وفاداران بدون توجه به شرایط نمی‌خواستند در برابر خدای خود گناه کنند. به نظر می رسد این پیام در قرآن با سیاست پادشاه آنتیوخوس چهارم اپیفانس دوستی دارد: ‘اگر شما را شکنجه کنم، باید با خوردن گوشت خوک موافقت کنید، باید رحمت مرا بپذیرید و من از شکنجه شما دست بردارم. اگر خدایتان شما را نهی کرد، فرموده است که اگر شما را شکنجه کردم و مجبور شدید گوشت خوک بخورید، می توانید این کار را انجام دهید و این کار گناهی نیست.

قرآن در آیات متعددی خوردن گوشت خوک را به صراحت منع کرده است. یکی از روشن ترین آنها سوره 2 آیه 173 است که می فرماید:

او فقط گوشت مرده و خون و گوشت خوک و آنچه را که به نام غیر خدا قربانی شده است برای شما حرام کرده است. ولى هر كه بدون رغبت و افراط به آن مجبور شود گناهى مرتكب نمى شود. همانا خداوند آمرزنده و مهربان است.’

(قرآن 2:173)

ChatGPT گفت:

شخصیت بحیرا در داستان محمد شخصیت جالبی است و مورد بحث و گمانه زنی قرار گرفته است. به گفته برخی منابع اسلامی، بحیره، راهبی مسیحی بود که اعتقاد بر این است که در جوانی با محمد ملاقات کرده است که تأثیری در تفکر مذهبی او بر جای گذاشته است. برخی روایات حاکی از آن است که بحیرا ممکن است با او در مورد جنبه‌هایی از دین مسیحیت صحبت کرده باشد و تأثیر او ممکن است به ایده‌هایی که محمد بعدها در قرآن بسط داده کمک کرده باشد.

وجود بحیرا و ملاقات او با محمد در کودکی موضوعی بحث برانگیز و از نظر تاریخی دشوار است. هیچ مدرک مستقلی خارج از منابع اسلامی وجود ندارد که وجود یا ملاقات بحیرا با محمد را تأیید کند. هیچ سوابق مسیحی یا اسناد تاریخی معاصر زمان محمد وجود ندارد که از بحیرا به عنوان یک راهب مسیحی تأثیرگذار یاد کند. هیچ مدرک باستان شناسی نیز برای تأیید این موضوع یافت نشده است.

وجود بحیرا به عنوان یک راهب مسیحی و ملاقات او با محمد به طور مستقل در منابع تاریخی خارج از اسلام مستند نیست. منابع اسلامی این داستان را بیان می کنند، اما هیچ مدرک باستان شناسی یا اسناد تاریخی خارجی برای تأیید آن وجود ندارد. بنابراین، اگرچه شخصیت بحیرا در سنت اسلامی قابل توجه است، اما صحت داستان او همچنان یک سؤال بحث برانگیز و گمانه زنی است.

بنابراین من به ChatGPT چیزی شبیه به این گفتم:

‘اگر من نشان دهم که ادعای B، که توسط گروه 1 دفاع می‌شود، نادرست است، و سپس ببینم که گروه 2 نیز از ادعای B دفاع می‌کند، می‌توانم هر دو گروه را بی‌اعتبار کنم.’

ChatGPT گفت:

نظر شما از این جهت معتبر است که اگر روایتی در ادیان مختلف تکرار شود و بتوان آن را در تأثیرات خارجی یا تاریخی (مانند روم) ردیابی کرد، می‌تواند سؤالاتی را در مورد صحت یا هدف پشت آن داستان‌ها ایجاد کند.

گفتی:

در پاراگراف آخر شما موافقم، اما بسیاری از مردم مثلاً پیشگویی های اشعیا 7 را نمی دانند و فقط شنیده اند که ‘جبرئیل به مریم تولد عیسی را باکره اعلام کرد’، یعنی از این اختلافات اطلاعی ندارند، چیزی نمی دانند، اما معتقدند با هدایت اکثریت، توسط رسانه های جمعی و غیره. من فکر می کنم آنها می توانند انتخاب کنند که چه چیزی را باور کنند و چه چیزی را باور نکنند، اما باید از همه جزئیات مطلع شوند، سپس آنها بهتر تصمیم می گیرند، هدف من این است.

[منظورم را اینجا ببینید:

به این شباهت داستان ها توجه کنید:

کتاب مقدس – به متی 1:21 توجه ویژه داشته باشید ‘اینک باکره آبستن شده و پسری خواهد زایید و نام او را عمانوئیل خواهند گذاشت’ (که به معنی ‘خدا با ما’ است). در آن پیام می‌توانید تلاش رومی‌ها برای پیوند دادن اجباری این روایت به پیشگویی اشعیا را ببینید که هیچ ارتباطی با این واقعه فرضی الهی ندارد، که داستان را کاملاً بی‌اعتبار می‌کند.

متی 1:18 و تولد عیسی مسیح به این صورت بود: وقتی مادرش مریم به نامزدی یوسف درآمد، قبل از اینکه با هم جمع شوند، او از روح القدس باردار شد. ۱۹ شوهرش یوسف که مردی عادل بود و نمی‌خواست او را شرمنده کند، تصمیم گرفت پنهانی او را طلاق دهد. 20 در حالی که او در این فکر می کرد، اینک فرشته خداوند در خواب به او ظاهر شد و گفت: ‘یوسف، پسر داوود، نترس که مریم را به عنوان همسر خود به خانه ببری، زیرا آنچه در او آبستن شده از روح القدس است. ۲۱ او پسری به دنیا خواهد آورد و نام او را عیسی خواهی گذاشت، زیرا او قوم خود را از گناهانشان نجات خواهد داد.’ 22 همه اینها برای تحقق آنچه خداوند از طریق نبی گفته بود انجام شد:

متی 1:23 اینک، باکره آبستن خواهد شد و پسری خواهد زایید و نام او را عمانوئیل (یعنی خدا با ما) خواهند گذاشت. 24سپس یوسف از خواب بیدار شد و همانطور که فرشته خداوند به او دستور داد عمل کرد و همسرش را گرفت. 25 اما او او را نشناخت تا اینکه اولین پسر خود را به دنیا آورد. و نام خود را عیسی نامید.

لوقا 1:26 در ماه ششم، جبرئیل فرشته از جانب خدا به ناصره، شهری در جلیل، فرستاده شد، 27 نزد باکره ای به نام مریم، که با یوسف، از نسل داوود پادشاه، ازدواج کرده بود. 28 فرشته نزد مریم آمد و به او گفت: ‘شاد باش ای که مورد لطف خدا هستی! خداوند با شماست!’

29 مریم از شنیدن این سخن متحیر شد و تعجب کرد که این سلام چه معنایی دارد. 30 اما فرشته به او گفت: ‘ای مریم نترس، زیرا خدا به تو لطف داشته است. ۳۱ باردار می‌شوی و پسری به دنیا می‌آوری و نام او را عیسی می‌گذاری. 32 پسرت بزرگ خواهد بود، پسر اعلی. یهوه خدا تخت جدش داود را به او خواهد داد. 33 او بر خاندان یعقوب تا ابد سلطنت خواهد کرد و سلطنت او پایان نخواهد یافت.’

34 مریم به فرشته گفت: ‘من شوهر ندارم. پس چطور ممکن است این اتفاق برای من بیفتد؟’ 35 فرشته در جواب او گفت: ‘روح القدس بر تو خواهد آمد و قدرت خدای متعال تو را احاطه خواهد کرد. بنابراین فرزندی که به دنیا خواهد آمد، قدوس خواهد بود، پسر خدا.’

قرآن:

قسمتی از قرآن در سوره 19 (مریم) که در مورد تولد عیسی باکره صحبت می کند:

سوره 19:16-22 (ترجمه تقریبی):

و در کتاب مریم آمده است، هنگامی که از خانواده خود به مکانی در شرق رفت. و بین خود و آنها پرده ای انداخت. سپس روح خود را به سوی او فرستادیم و به صورت مردی کامل به او رسید. گفت: اگر پرهیزگاری از تو به خدای رحمان پناه می برم. گفت: من فقط فرستاده ای از جانب پروردگارت هستم تا به تو فرزندی پاکیزه عطا کنم. گفت: چگونه پسری خواهم داشت در حالی که مردی به من دست نزده و زن ناپاک نیستم؟ گفت: ‘همینطور خواهد بود. پروردگارت گفت: این برای من آسان است. و تا آن را نشانه ای برای مردم و رحمتی از جانب خود قرار دهیم. پس او را حامله کرد و با او به مکانی خلوت رفت.

حالا ثابت می کنم که این داستان نادرست است:

طبق کتاب مقدس، عیسی از یک باکره متولد شد، اما این با متن پیشگویی در اشعیا 7 در تضاد است. اناجیل آخرالزمان، از جمله انجیل فیلیپ، نیز این ایده را تداوم می بخشد. با این حال، پیشگویی اشعیا به تولد حزقیا پادشاه اشاره دارد، نه عیسی. حزقیا از زنی به دنیا آمد که در زمان بیان نبوت باکره بود، نه پس از باردار شدن، و نبوت عمانوئیل توسط حزقیا محقق شد، نه عیسی. روم انجیل واقعی را پنهان می کرد و از متون آخرالزمان برای منحرف کردن و مشروعیت بخشیدن به دروغ های بزرگ استفاده می کرد. عیسی پیشگویی های اشعیا در مورد عمانوئیل را برآورده نکرد و کتاب مقدس معنای باکره را در اشعیا 7 به اشتباه تفسیر می کند.

اشعیا 7: 14-16: این قسمت از باکره ای نام می برد که پسری به نام عمانوئیل به دنیا می آورد که به معنای ‘خدا با ماست’. این پیشگویی به شاه آحاز داده شده است و اشاره به وضعیت سیاسی فوری، به ویژه نابودی سرزمین دو پادشاه آحاز (پکاه و رزین) دارد. این با زمینه تاریخی و جدول زمانی تولد حزقیا پادشاه همسو است، نه با عیسی.

نشان دادن ناهماهنگی روایت:

اشعیا 7: 14-16: ‘بنابراین خود خداوند به شما نشانه ای خواهد داد: اینک باکره آبستن شده و پسری خواهد آورد و نام او را عمانوئیل خواهد گذاشت. او باید کره و عسل بخورد، تا زمانی که بداند بدی را رد کند و خوب را انتخاب کند. زیرا قبل از اینکه کودک بداند که بدی را رد کند و نیکی را انتخاب کند، سرزمین دو پادشاهی که از آنها می ترسید رها خواهد شد.’

این قسمت از باکره ای نام می برد که پسری به نام عمانوئل به دنیا می آورد که به معنای ‘خدا با ماست’. این پیشگویی به شاه آحاز داده شده است و اشاره به وضعیت سیاسی فوری، به ویژه نابودی سرزمین دو پادشاه آحاز (پکاه و رزین) دارد. این با زمینه تاریخی و جدول زمانی تولد حزقیا پادشاه همسو است، نه با عیسی.

دوم پادشاهان 15: 29-30: ‘در ایام فکاه، پادشاه اسرائیل، تیگلاتفالسر، پادشاه آشور آمد و اییون، هابیل‌بیت‌ماخه، یانوح، قادش، حصور، جلعاد، جلیل و تمامی سرزمین نفتالی را گرفت و آنها را به اسیری به آشور برد. هوشع پسر الهه علیه فکاه بن رملیا توطئه کرد و به او حمله کرد و او را کشت. او در سال بیستم یوتام پسر عزیا جانشین او شد.’

این داستان سقوط پکا و رزین را توصیف می کند و پیشگویی اشعیا در مورد ویران شدن سرزمین دو پادشاه را قبل از اینکه کودک (حزقیا) یاد بگیرد که بدی را رد کند و خیر را انتخاب کند، محقق می شود.

دوم پادشاهان 18:4-7 او مکانهای بلند را برداشت، ستونهای مقدس را شکست، تیرهای خاکستر را برید و مار برنزی را که موسی ساخته بود، تکه تکه کرد، تا آن زمان بنی اسرائیل برای آن بخور می سوزاندند. نامش را نهوشتان گذاشت. او به یهوه خدای اسرائیل توکل کرد. در میان پادشاهان یهودا قبل یا بعد از او هیچکس مانند او نبود. زیرا او از خداوند پیروی کرد و از او دور نشد، بلکه احکامی را که خداوند به موسی فرمود، نگاه داشت. خداوند با او بود و هر جا که می‌رفت موفق می‌شد. او بر پادشاه آشور قیام کرد و به او خدمت نکرد.

این اصلاحات حزقیا و وفاداری او به خدا را برجسته می‌کند و نشان می‌دهد که ‘خدا با او بود’ و نام عمانوئیل را در متن حزقیا برآورده می‌کند.

اشعیا 7:21-22 و دوم پادشاهان 19:29-31: ‘و در آن روز واقع خواهد شد که مردی یک گاو و دو گوسفند را برمی‌خیزد. و او به خاطر شیر فراوان آنها کره خواهد خورد. همانا کسی که در زمین باقی بماند کره و عسل بخورد.’ / ‘و این برای تو نشانه ای خواهد بود ای حزقیا: امسال از آنچه از خود می روید بخوری و در سال دوم آنچه از خود می روید. و در سال سوم بکارید و درو کنید و تاکستان بکارید و از میوه آنها بخورید. و بازماندگان خاندان یهودا که باقی مانده اند، دوباره به پایین ریشه خواهند زد و به سمت بالا میوه خواهند داد. زیرا باقیمانده از اورشلیم بیرون خواهد رفت و بازمانده از کوه صهیون. غیرت یهوه صبایوت این را انجام خواهد داد.’

هر دو قسمت از فراوانی و رفاه در زمین صحبت می کنند که با سلطنت حزقیا مرتبط است و این تفسیر را تأیید می کند که پیشگویی در اشعیا به حزقیا اشاره دارد.

دوم پادشاهان 19:35-37: ‘و در آن شب واقع شد که فرشته خداوند بیرون آمد و صد و هشتاد و پنج هزار نفر را در اردوگاه آشوریان زد. و چون صبح برخاستند، اینک همه اجساد مرده بودند. سپس سناخریب پادشاه آشور رفت و به نینوا بازگشت و در آنجا اقامت گزید. و در حالی که در خانه خدای خود نیسروخ عبادت می‌کرد، پسرانش ادراملِک و شارعزر او را با شمشیر زدند و او به سرزمین آرارات گریخت. و پسرش اسرحدون به جای او سلطنت کرد.’

این شکست معجزه آسای آشوریان را که توسط اشعیا پیشگویی شده بود توصیف می کند و نشان دهنده مداخله و حمایت خدا از حزقیا است و بیشتر نشان می دهد که پیشگویی عمانوئیل به حزقیا اشاره دارد.

]
این دروغ‌ها فقط تعداد کمی هستند، دروغ‌های بسیار بیشتری در کتاب مقدس وجود دارد، کتاب مقدس دارای حقایقی است مانند اینکه عادلان و شریر از یکدیگر متنفرند (امثال 29:27، امثال 17:15، امثال 16:4)، اما به طور کلی سزاوار اعتبار نیست، زیرا محتوای آن، زمانی که در شوراهای روم تصمیم‌گیری می‌شد، از دست سیاهان عبور کرد.

«کلام شیطان: ‘خوشحال باشند کسانی که اطاعت می‌کنند؛ روی دیگر را عرضه کردن، شما را از شگفتی یک مجازات آسمانی غیرمنتظره محفوظ می‌دارد’. حتی یک تحلیل ساده آن را به راحتی رد می‌کند. بهانه‌های گرگ‌ها با عقل برملا می‌شود: «او را قضاوت نکن، برایش دعا کن»، اما دعا کردن برای یک گرگ، او را گوسفند نمی‌کند.

یعقوب پدر نابینای خود را فریب داد… آیا خدا او را دوست داشت؟ پیامی ساختگی؟ //103

عشق و گونهٔ دیگر. //292

در لبه‌ی مرگ، در مسیری تاریک قدم می‌زد، اما در جستجوی نور بود. – او نورهایی را که بر کوه‌ها منعکس می‌شدند تفسیر می‌کرد تا گامی اشتباه برندارد، تا از مرگ بگریزد. //618

نبوت‌های اشعیا که ادیان ساخته‌شده از طریق فریب امپراتوری روم را به چالش می‌کشند //263

اگر این درست بود که همه ما فرزندان خدا هستیم و بنابراین در برابر او برابر هستیم، پس این چگونه توضیح داده می‌شود؟ امثال 10:24: ‘آنچه شریر از آن می‌ترسد بر او خواهد آمد، اما خواستهٔ عادلان به آنان عطا خواهد شد.’ این ضرب‌المثل منافع متضاد را توضیح می‌دهد و این آشکار است: عدالت آرزوی عادلان و ترس ستمکاران است. بیایید به استدلال ادامه دهیم: به ما گفته می‌شود که ‘انجیل’ به معنای ‘خبر خوش’ است. اگر برای عادلان خبر خوش عدالت است، آیا این برای ستمکاران نیز خبر خوشی است؟ اکنون این پرسش را از خود بپرس: امپراتوری ناعادل روم از چه پیامی نفرت داشت، پیام عدالت یا پیام بی‌عدالتی؟ دقیقاً به همین دلیل است که کتاب مقدس با خود تناقض دارد: زیرا امپراتوری روم پیام اصلی را تحریف کرد و از طریق شوراهای خود پیامی فاسد را به ما ارائه داد؛ پیامی که در آن شخص عادل جان خود را برای دشمنانش می‌دهد: اول پطرس 3:18: ‘زیرا مسیح نیز یک بار برای گناهان رنج کشید، عادل به جای ناعادلان، تا ما را به خدا نزدیک سازد؛ در جسم کشته شد، اما در روح زنده گردید.’ با این حال، واقعیت این است که عادلان هرگز جان خود را برای بدکاران نخواهند داد، زیرا عادلان از بدکاران نفرت دارند؛ به همین ترتیب، امپراتوری شریر روم نیز هرگز پیام اصیل عادلان را منتشر نمی‌کرد، زیرا شریران نیز به نوبهٔ خود از عادلان نفرت دارند: نفرت میان عادلان و ناعادلان متقابل است. امثال 29:27: ‘عادلان از شریران بیزارند و شریران از عادلان بیزارند.’ بنابراین، شخص عادل باید خواسته‌های خود را به‌درستی هدایت کند تا قدرتش نابود نشود. دانیال 12:7: ‘و آن مرد ملبس به کتان را که بر فراز آب‌های رودخانه ایستاده بود شنیدم؛ او دست راست و چپ خود را به سوی آسمان بلند کرد و به آن که تا ابد زنده است سوگند خورد که این امور برای زمانی، زمان‌ها و نیم‌زمان خواهد بود؛ و هنگامی که درهم شکستن قدرت قوم مقدس به پایان برسد، همهٔ این امور تحقق خواهند یافت.’ ناعادل باید بترسد تا آن ترس‌ها به وقوع بپیوندند. از این جهت، ناعادلان راهی را برمی‌گزینند که خدا از آن نفرت دارد؛ بنابراین خدا می‌گوید: اشعیا 66:4: ‘من نیز برای آنان مصیبت‌ها را برمی‌گزینم و آنچه را که از آن می‌ترسیدند بر آنان خواهم آورد؛ زیرا خواندم و کسی پاسخ نداد، سخن گفتم و گوش ندادند، بلکه آنچه را در نظر من بد بود انجام دادند و آنچه را که من نمی‌پسندم برگزیدند.’ این وبلاگ به بشقاب پرنده‌ای شباهت دارد که با سرعت زیاد حرکت می‌کند و پرتوهای نور را به گوشه‌های مختلف زمین می‌فرستد تا آرزوهای همهٔ عادلان را به‌درستی هدایت کند؛ بشقاب پرنده‌ای که مردان دیگر را فرا می‌خواند تا بشقاب‌های پرندهٔ بیشتری بسازند و نیروهای خود را متحد کنند، درهای نجات خود را برای عادلان در نقاط مختلف جهان بگشایند تا خواسته‌های آنان سریع‌تر، مستقیم‌تر و بدون نوسان به واقعیت تبدیل شود: دانیال 12:3: ‘خردمندان همچون درخشش آسمان خواهند درخشید و آنان که بسیاری را به عدالت رهنمون می‌شوند همچون ستارگان تا ابدالآباد خواهند درخشید.’ و سپس: متی 13:43: ‘آنگاه عادلان در پادشاهی پدر خود همچون خورشید خواهند درخشید. هر که گوش شنوا دارد، بشنود.’ مزمور 118:19: ‘دروازه‌های عدالت را به روی من بگشایید؛ از آنها وارد خواهم شد و JAH را ستایش خواهم کرد.’ مزمور 118:20: ‘این دروازهٔ یهوه است؛ عادلان از آن وارد خواهند شد.’ امثال 11:8: ‘عادل از تنگی رهایی می‌یابد و شریر به جای او قرار می‌گیرد.’ عادلان باید از بلا نجات یابند، حتی اگر پادشاهان زمین و سپاهیانشان با آنان مخالفت کنند: مکاشفه 19:19: ‘و آن وحش و پادشاهان زمین و سپاهیانشان را دیدم که گرد آمده بودند تا با آن که بر اسب سوار بود و با سپاه او بجنگند.’ دانیال 12:1: ‘در آن زمان میکائیل، آن رئیس بزرگ که از فرزندان قوم تو حمایت می‌کند، برخواهد خاست؛ و زمان تنگی‌ای خواهد بود که از زمان پیدایش ملت‌ها تا آن هنگام هرگز مانند آن نبوده است؛ اما در آن زمان قوم تو، هر که نامش در کتاب نوشته شده باشد، نجات خواهد یافت.’ لاویان 21:13: ‘او باید زنی باکره را به همسری بگیرد؛ نه بیوه، نه زن طلاق‌گرفته، نه زن بی‌عفت و نه فاحشه، بلکه باید دختری باکره از قوم خود را به همسری بگیرد.’ //392

دایره‌های صورتی: خدای مارس که توسط امپراتوری روم پرستش می‌شد: 1: خدا را بپذیر و به این تصویر (B) دعا کن. اگر محافظت می‌خواهی، خدمات مرا استخدام کن و دعاهایت را این‌گونه به من تقدیم کن: ‘ای شاهزاده سپاه آسمانی، از تو می‌خواهیم ما را از شر محافظت کنی…’. 2: اگر با من مخالفی، تو شیطان هستی، زیرا من با خدا هستم. دایره‌های آبی: دشمن خدای مارس: 1: ساکت باش، غاصب. در خروج 20:5 نوشته شده است: ‘هیچ تصویری را تکریم نکن.’ دعا کردن به تو یعنی تو را خدا دانستن، و در خروج 20:3 نوشته شده است: ‘جز یهوه خدایان دیگری نخواهی داشت.’ 2: هیچ خدایی با آن که همه خدایان دیگر را آفرید قابل مقایسه نیست. بر اساس مزامیر 82، یهوه در میان خدایان ایستاده و کسانی را که از ظالمان استقبال می‌کنند محکوم می‌کند؛ اما نهادی که تو از آن دفاع می‌کنی درهای خود را به روی همه آنان باز می‌کند، زیرا خدمتگزارانت از طریق بت‌هایت به دنبال پولی هستند که ظالمان می‌پردازند تا احساس کنند خدا از آنان محافظت می‌کند. 3: تو می‌گویی شاهزاده سپاه آسمانی هستی. آیا خودت را در آینه دیده‌ای (A)؟ آیا آنان پیروان تو هستند (C)؟ از دفاع از سدوم آمده‌ای یا از دفاع از عادلان؟ آیا واقعاً باور داری که خدا در کنار توست، یا در ناامیدی خود به کسانی تهمت می‌زنی که خدا واقعاً آنان را نجات خواهد داد؟ تثنیه 22:5: ‘زن لباس مردانه نپوشد و مرد جامه زنانه بر تن نکند؛ زیرا هر که چنین کند نزد یهوه خدای تو مکروه است.’ تو خشمگین شدی… همان‌گونه که آزاردهندگان امپراتوری‌ای که خدمتش می‌کنی نیز در برابر حقیقت خشمگین شدند؛ به همین دلیل قانون چشم در برابر چشم را انکار کردند و قربانیان خود و پیامبران قومشان را به دروغ متهم کردند که آن را انکار کرده‌اند. //260

«