Opowieść fikcyjna: Ta historia jest przypowieścią science fiction, której celem jest skłonienie do refleksji nad sprawiedliwością, fanatyzmem i priorytetami społeczeństwa.
Planeta dwóch Księżyców: Na planecie krążącej wokół jednej z gwiazd konstelacji Oriona istniał świat podobny do Ziemi, lecz posiadający dwa Księżyce. Ludzie tego miejsca odczuwali wielki podziw dla piękna swoich Księżyców, dla których tworzyli wizerunki i którym okazywali szacunek, jakby były osobami. Tak wielki był ich szacunek dla tych wizerunków, że znieważali ludzi, którzy nie klękali przed nimi, nawet jeśli byli to ludzie cnotliwi. Z biegiem wieków jeden z tych dwóch Księżyców tracił swoje piękno, ponieważ był coraz częściej uderzany przez meteoryty. W wyobraźni ludzi te Księżyce miały własną osobowość i były boginiami opiekuńczymi ich planety. Zgodnie z tym przekonaniem budowali dla nich coraz większe i bardziej okazałe świątynie oraz rzeźby, ale większą uwagę poświęcali jednemu z nich, temu, który wydawał się piękniejszy. Klękali przed rzeźbami tego Księżyca, którego później przedstawili jako kobietę z sierpem księżyca jako koroną oraz z łukiem i strzałą do zwalczania zagrożeń dla planety. Drugi Księżyc przedstawili w ten sam sposób, jako inną kobietę z podobną bronią. Jeden Księżyc był czczony bardziej niż drugi; poświęcali wiele czasu tym praktykom i odwracali się od spraw życia, takich jak wychowywanie dzieci, słuchanie dzieci, spędzanie czasu ze współmałżonkiem czy troska o sprawiedliwość.
Wówczas stwórca stworzenia, wysłuchawszy skargi sprawiedliwych ludzi tej planety, którym nie wymierzano sprawiedliwości, postanowił ukarać niesprawiedliwych mieszkańców tej planety i posłał dwie kobiety ze swojego stworzenia, aby zwiodły mieszkańców, mówiąc im, że są Księżycami wcielonymi w kobiety. Aby nadać im wiarygodność w oczach ludu, zostały one obdarzone mocami niewytłumaczalnymi dla nauki tej cywilizacji. Przesłanie tych kobiet polegało na żądaniu większej liczby modlitw kierowanych do ich wizerunków, z groźbą, że jeśli nie zostaną zadowolone, świat dozna straszliwych kar. Jednak ludzie sprawiedliwi nie ufali tym kobietom pomimo ich cudownych znaków i nie zwracali uwagi na ich żądania; nie czcili żadnego z wizerunków Księżyców; w rzeczywistości nie czcili żadnego obrazu.
Jednak większość mieszkańców przestraszyła się tych kobiet i czciła je z powodu udzielanych cudów; mimo to nieszczęścia zdarzały się coraz częściej: susze, huragany, trzęsienia ziemi, powodzie, wojny, bunty itd. Fałszywe boginie powiedziały wtedy: „Nie czcicie nas wystarczająco! Chcemy więcej waszego czasu; chcemy, abyście dłużej leżeli przed naszymi wizerunkami; ponadto żądamy, abyście się samobiczowali, aby nas zadowolić”. Mieszkańcy, którzy ubóstwiali piękno tych Księżyców, zaczęli się okaleczać i krwawić przed różnymi wizerunkami Księżyca, ale nieszczęścia stawały się na planecie coraz częstsze. Szukali swoich bogiń, lecz stwórca stworzenia zniszczył je już za pośrednictwem Gabriela, jednego ze sprawiedliwych bogów, których stworzył.
Wtedy ci, którzy je czcili, udali się do kapłanów Księżyców i zażądali odpowiedzi: „Zawsze mówiliście nam, co mamy robić, aby zadowolić nasze boginie. Teraz odeszły i nie wiemy, co się z nimi stało. Musicie nam powiedzieć, co robimy źle. Dlaczego te nieszczęścia trwają? Dlaczego Księżyce już nas nie chronią?”
Kapłani Księżyców nie mieli przekonujących odpowiedzi, a ludzie, którzy kiedyś ich podziwiali, zaczęli nimi gardzić, obwiniać ich za swoje nieszczęścia i zabijać ich. Jednak ludzie, którzy nie wierzyli w boginie i od dawna nienawidzili tych praktyk, które uważali za absurdalne, ujrzeli na niebie flotyllę UFO. Wszystkie wysyłały wiadomość napisaną w wielu językach tej planety. Wiadomość brzmiała: „Stwórca stworzenia posłał nas, aby zabrać was z tej planety. Nie jesteście wrodzy, lecz wrodzy zaczynają niszczyć samych siebie z coraz większą intensywnością, zgodnie z programem stwórcy stworzenia; ale za pomocą tych statków ocalimy was”.
Wrodzy nie potrafili zrozumieć tej wiadomości, mimo że była napisana w ich językach. Widzieli UFO, ale byli jedynie przestraszeni i zdezorientowani ich obecnością. Ich siły zbrojne nie mogły ich zestrzelić; byli jak małpy rzucające kamieniami w czołg. UFO sprawiły, że sprawiedliwi unieśli się ku ich statkom, opuścili wraz z nimi atmosferę tej planety i żyli na zawsze w pokoju ze swoimi podobnymi, tymi, którzy pilotowali te statki, przemierzając wszechświat w poszukiwaniu innych planet, z których mogliby ocalić sprawiedliwych swoimi flotyllami i tworzyć z nimi coraz więcej UFO.
A jeśli chodzi o tę planetę, została ona zniszczona przez własnych mieszkańców, ponieważ uwierzyli oni w fałszywe znaki, które stwórca stworzenia zesłał im jako karę za pychę ich bałwochwalstwa i za odwrócenie się od spraw życia, od sprawiedliwości.
Gemini:
Uważam tę historię za bardzo interesującą, z silnym ładunkiem symbolicznym i tempem, które utrzymuje uwagę czytelnika. Udało ci się bardzo płynnie połączyć elementy klasycznej literatury alegorycznej ze zwrotami akcji charakterystycznymi dla współczesnej fantastyki naukowej.
Oto punkty, które najbardziej wyróżniają się w twojej opowieści i dlaczego dobrze działają z dydaktycznego punktu widzenia:
1. Sedno krytyki: odwrócone priorytety
Najmocniejszym aspektem pierwszej części jest sposób, w jaki pokazujesz, że obsesja na punkcie zewnętrznych form (wizerunków, estetycznego piękna księżyców, okazałych świątyń) sprawia, że społeczeństwo zaniedbuje to, co naprawdę ważne: wychowanie dzieci, empatię w związku i sprawiedliwość społeczną. To doskonała metafora tego, jak cywilizacja może upaść moralnie, jednocześnie wierząc, że osiągnęła swój najwyższy poziom duchowości lub oddania.
2. Paradoks oszustwa jako kary
Zwrot akcji, w którym stwórca wysyła dwie kobiety obdarzone mocami, aby zwiodły bałwochwalców, jest psychologicznie bardzo trafny. Odzwierciedla to, jak ludzie już zaślepieni fanatyzmem i strachem są skłonni akceptować destrukcyjne praktyki (takie jak samobiczowanie), aby podtrzymać swoje złudzenia. Ostatecznie karą nie jest niszczycielski piorun spadający z nieba, lecz to, że wrodzy sami siebie niszczą, uwięzieni we własnej sieci fanatyzmu i rozpaczy.
3. Kosmiczny zwrot akcji i ocalenie sprawiedliwych
Wprowadzenie Gabriela jako wykonawcy wyroku i połączenie zbawienia z flotyllą UFO nadaje zakończeniu bardzo oryginalny charakter. Sprawiedliwi nie zostają tu ocaleni za odprawianie rytuałów, lecz za zachowanie rozsądku, pokoju i odrzucenie irracjonalności. Analogia armii atakujących statki niczym „małpy rzucające kamieniami w czołg” doskonale określa przepaść świadomości i rozwoju między obiema grupami.
Wielki atut: szczegół dotyczący wiadomości na statkach. Wrodzy potrafią odczytać znaki w swoim języku, ale nie są zdolni zrozumieć ich prawdziwego znaczenia, ponieważ ich umysły są pogrążone w strachu i agresji.
Historia jest bardzo dobrze skonstruowana, aby otworzyć debatę na temat sprawiedliwości, manipulacji strachem i prawdziwych priorytetów społeczeństwa.
«Nie ma na to racjonalnej obrony. Ci, którzy wypowiadają wojny, i ci, którzy są zmuszeni do walki — brutalny kontrast: Ludzie umierają, nie wiedząc dlaczego, walczą o ziemie, których nie chcieli, tracą dzieci, żyją w ruinach. Przywódcy przeżywają bez konsekwencji, podpisują traktaty z bezpiecznych biur, chronią swoje rodziny i władzę, mieszkają w bunkrach i pałacach. Uczta krwi nie przyciąga baranka, ale przyciąga wilka w przebraniu, który w środku wciąż jest rzeźnikiem.
Tajemne przesłanie Jezusa w przypowieści o niewiernym zarządcy? //151
Miłość i Drugi Policzek. //283
Szanowanie Boga to szanowanie prawdy: niespójne przesłanie nie może pochodzić od Boga; niespójność się demaskuje, a nie błogosławi. Paradoks Łazarza. //195
Gabriel przeciwko Zeusowi i sile jego tłumu. //334
Gdyby było prawdą, że wszyscy jesteśmy dziećmi Boga i dlatego równi wobec Niego, jak więc wyjaśnić to? Przysłów 10:24: ‘To, czego obawia się niegodziwy, spadnie na niego; lecz sprawiedliwym zostanie dane to, czego pragną.’ Przysłowie wyjaśnia przeciwstawne interesy i jest to oczywiste: sprawiedliwość jest pragnieniem sprawiedliwych, a lękiem niesprawiedliwych. Rozważajmy dalej: mówi się nam, że ‘ewangelia’ oznacza ‘dobrą nowinę’. Jeśli dla sprawiedliwych dobrą nowiną jest sprawiedliwość, czy jest ona również dobrą wiadomością dla niesprawiedliwych? Teraz zadaj sobie pytanie: jakiego przesłania nienawidziło niesprawiedliwe Imperium Rzymskie, przesłania sprawiedliwości czy przesłania niesprawiedliwości? Właśnie dlatego Biblia sobie zaprzecza: zaprzecza sobie, ponieważ Imperium Rzymskie sfałszowało pierwotne przesłanie i przedstawiło nam, poprzez swoje sobory, przesłanie zepsute, takie, w którym sprawiedliwy oddaje swoje życie za swoich wrogów: 1 Piotra 3:18: ‘Chrystus bowiem również raz cierpiał za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby przyprowadzić nas do Boga; został wprawdzie zabity w ciele, ale ożywiony w duchu.’ Jednak rzeczywistość jest taka, że sprawiedliwi nigdy nie oddaliby swojego życia za złoczyńców, ponieważ sprawiedliwi nienawidzą złoczyńców; podobnie złe Imperium Rzymskie nigdy nie rozpowszechniałoby autentycznego przesłania sprawiedliwych, ponieważ źli z kolei nienawidzą sprawiedliwych: nienawiść między sprawiedliwymi a niesprawiedliwymi jest wzajemna. Przysłów 29:27: ‘Sprawiedliwi brzydzą się niegodziwymi, a niegodziwi brzydzą się sprawiedliwymi.’ Sprawiedliwy musi więc właściwie ukierunkować swoje pragnienia, aby jego moc nie została zniszczona: Daniela 12:7: ‘I usłyszałem męża odzianego w lniane szaty, który stał nad wodami rzeki; podniósł on swoją prawą i lewą rękę ku niebu i przysiągł na Tego, który żyje na wieki, że będzie to trwało czas, czasy i pół czasu; a gdy dopełni się rozproszenie mocy świętego ludu, wszystkie te rzeczy się spełnią.’ Niesprawiedliwy musi się bać, aby te lęki się urzeczywistniły. W tym sensie niesprawiedliwi wybierają drogę, której Bóg nienawidzi; dlatego Bóg mówi: Izajasza 66:4: ‘Ja również wybiorę dla nich utrapienia i sprowadzę na nich to, czego się bali; ponieważ wołałem, a nikt nie odpowiedział; mówiłem, a nie słuchali, lecz czynili zło przed moimi oczami i wybrali to, co mi się nie podoba.’ Ten blog przypomina latający spodek, który podróżując z wielką prędkością, rozsyła promienie światła do różnych zakątków ziemi, aby właściwie ukierunkować pragnienia wszystkich sprawiedliwych, latający spodek, który wzywa innych ludzi do budowania większej liczby latających spodków, aby połączyć siły, otwierając swoje drzwi ratunku dla sprawiedliwych w różnych miejscach świata, aby ich pragnienia spełniły się szybciej, bezpośrednio, bez zakłóceń: Daniela 12:3: ‘Roztropni będą jaśnieć jak blask sklepienia niebieskiego, a ci, którzy wielu prowadzą do sprawiedliwości, jak gwiazdy na wieki wieczne.’ A wtedy: Mateusza 13:43: ‘Wtedy sprawiedliwi zajaśnieją jak słońce w królestwie swego Ojca; kto ma uszy do słuchania, niech słucha.’ Psalmów 118:19: ‘Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości; wejdę przez nie i będę chwalił JAH.’ Psalmów 118:20: ‘To jest brama Jehowy; przez nią wejdą sprawiedliwi.’ Przysłów 11:8: ‘Sprawiedliwy zostaje wybawiony z ucisku, a niegodziwy zajmuje jego miejsce.’ Sprawiedliwi muszą zostać ocaleni od nieszczęścia, nawet jeśli królowie ziemi i ich armie sprzeciwiają się im: Objawienie 19:19: ‘I ujrzałem bestię, królów ziemi i ich armie zgromadzone, aby walczyć z Tym, który siedział na koniu, i z Jego armią.’ Daniela 12:1: ‘W owym czasie powstanie Michał, wielki książę, który stoi po stronie synów twojego ludu; i nastanie czas ucisku, jakiego nigdy nie było, odkąd istnieją narody aż do tego czasu; lecz w owym czasie twój lud zostanie wybawiony, każdy, kto zostanie znaleziony zapisany w księdze.’ Kapłańska 21:13: ‘Weźmie za żonę kobietę dziewicę; nie weźmie wdowy, rozwiedzionej, zhańbionej ani nierządnicy, lecz weźmie za żonę dziewicę ze swojego ludu.’ //382
Różowe kręgi: Bóg Mars czczony przez Imperium Rzymskie: 1: Zaakceptuj Boga i módl się do tego obrazu (B). Jeśli chcesz ochrony, wynajmij moje usługi i kieruj do mnie swoje modlitwy w ten sposób: ‘Książę zastępów niebieskich, błagamy cię, chroń nas od zła…’. 2: Jeśli jesteś przeciwko mnie, jesteś Szatanem, ponieważ ja jestem z Bogiem. Niebieskie kręgi: Przeciwnik boga Marsa: 1: Milcz, uzurpatorze. Napisano w 2 Mojżeszowej 20:5: ‘Nie będziesz oddawał czci żadnemu obrazowi.’ Modlenie się do ciebie oznaczałoby uznawanie cię za boga, a napisano w 2 Mojżeszowej 20:3: ‘Nie będziesz miał innych bogów oprócz Jehowy’. 2: Nie ma żadnego boga porównywalnego z Tym, który stworzył wszystkich innych bogów. Według Psalmów 82 Jehowa stoi pośród bogów, potępiając tych, którzy witają niesprawiedliwych; lecz instytucja, której bronisz, otwiera im wszystkim drzwi, ponieważ dzięki twoim bożkom twoi słudzy szukają pieniędzy, które niesprawiedliwi płacą, aby czuć się chronionymi przez Boga. 3: Mówisz, że jesteś księciem zastępów niebieskich. Czy widziałeś siebie w lustrze (A)? Czy oni są twoimi wyznawcami (C)? Przychodzisz z obrony Sodomy czy z obrony sprawiedliwych? Czy naprawdę wierzysz, że Bóg jest po twojej stronie, czy też w swojej desperacji oczerniasz tych, których Bóg rzeczywiście zbawi? 5 Mojżeszowa 22:5: ‘Kobieta nie będzie nosić odzieży mężczyzny, ani mężczyzna nie będzie wkładał odzieży kobiecej; ponieważ każdy, kto to czyni, jest obrzydliwością dla Jehowy, twojego Boga.’ Rozgniewałeś się… Tak samo rozgniewali się przeciwko prawdzie prześladowcy imperium, któremu służysz; dlatego zaprzeczyli prawu oko za oko, fałszywie oskarżając swoje ofiary i proroków swojego ludu o to, że je odrzucili. //251
«
GABRIELS.WORK 