Proroctwa Izajasza, które Podważają Religie Stworzone przez Oszustwo Cesarstwa Rzymskiego █
Chrześcijaństwo, Islam i Niewygodne Proroctwo dla Rzymu WSPÓLNY DOGMAT (Chrześcijaństwo i Islam)
Chrześcijaństwo i islam twierdzą, że Gabriel ogłosił dziewicze narodzenie Jezusa, aby wypełnić proroctwo Izajasza (Mateusz 1 / Koran 19).
Jednak Izajasz 7:14–16 nie zapowiada Jezusa ani nie mówi o „wiecznej dziewicy”.
Znak został dany królowi Achazowi i miał się wypełnić natychmiast, zanim dziecko nauczy się odróżniać dobro od zła.
Izajasz mówi o młodej kobiecie, a nie o kobiecie, która pozostała dziewicą po porodzie.
Wypełnienie następuje wraz z Ezechiaszem, wiernym królem za czasów Achaza:
Zniszczył miedzianego węża (2 Królewska 18:4–7)
Bóg był z nim (Emmanuel)
Klęska Asyrii przepowiedziana przez Izajasza (2 Królewska 19:35–37)
Doktryna wiecznego dziewiczego narodzenia, wspólna dla chrześcijaństwa i islamu, nie pochodzi od Izajasza, lecz z późniejszej reinterpretacji narzuconej przez Rzym.
Te sprzeczności nie pochodzą od Boga. Tyraniczne imperium nie chciało ludów domagających się szacunku dla swojej godności, lecz ludów klęczących.
Poniżej znajduje się szczegółowe wyjaśnienie, w jaki sposób według tekstów biblijnych proroctwo Izajasza o dziewicy wypełniło się wraz z królem Ezechiaszem.
Około 1440 r. p.n.e. Jehowa nakazał Mojżeszowi wykonać miedzianego węża i umieścić go na palu, aby każdy, kto na niego spojrzy, został uzdrowiony; nigdy nie nakazał oddawania mu czci, modlenia się do niego ani używania go jako przedmiotu modlitwy lub kultu.
Kontekst — Liczb 21:4–9 Izraelici szemrali przeciwko Bogu i Mojżeszowi na pustyni, a Jehowa zesłał jadowite węże, które kąsały i zabijały wielu ludzi. Bóg polecił Mojżeszowi wykonać miedzianego węża i umieścić go na palu. Każdy ukąszony, jeśli spojrzał na miedzianego węża, pozostawał przy życiu.
Około siedem wieków później, około 715 r. p.n.e., król Ezechiasz zniszczył miedzianego węża, ponieważ lud Izraela zaczął oddawać mu cześć i palić przed nim kadzidło. Było to wyraźne naruszenie prawa Bożego oraz wypaczenie jego pierwotnego celu jako symbolu uzdrowienia (Liczb 21:4–9). Dlatego Ezechiasz usunął go podczas swoich reform religijnych, jak opisano w 2 Królewskiej 18:4.
Armia asyryjska spała pewna siebie.
Rabszake rzucił wyzwanie Ezechiaszowi, mówiąc:
„Na czym pokładasz swoją ufność? Żaden bóg nie wybawił żadnego narodu z mojej ręki” (2 Królewska 18:19–35).
Ezechiasz udał się do świątyni i modlił się do Jehowy, prosząc, aby Jego imię zostało obronione przed narodami (2 Królewska 19:14–19).
Tej nocy Jehowa posłał jednego anioła, który zabił 185 000 żołnierzy asyryjskich (2 Królewska 19:35; Izajasz 37:36).
Sennacheryb uciekł do Niniwy upokorzony i bez armii (2 Królewska 19:36).
To wybawienie nie było przypadkowe. Izajasz dał Achazowi natychmiastowy znak: młoda kobieta z jego czasów pocznie, a zanim dziecko dorośnie, Juda zostanie wybawiona od swoich wrogów (Izajasz 7:10–16).
Ezechiasz, syn Achaza, ujrzał to wypełnienie (2 Królewska 18–19).
Ayudando al pensamiento crítico a sacudirse de dogmas impuestos desde la niñez. Soy creador del blog: https://ntiend.me (https://gabriels.work).
Este blog no solo está en español y tiene como propósito respetar la inteligencia frente al dogma.
Este blog no fue creado para defender la Biblia ni para buscarle una interpretación alternativa, porque eso sería darle crédito como un bloque coherente de mensajes. Los textos allí atribuidos a los santos contienen contradicciones demasiado numerosas para etiquetarlas como simples accidentes o diferencias de interpretación. Mientras se atribuye a los santos mensajes tanto de amor como de odio hacia sus enemigos, aquí hay gato encerrado. La cuestión no es cómo interpretar la Biblia o sus enigmas, sino saber hasta dónde llegan las raíces del engaño: si los mensajes están adulterados, no tiene sentido perder el tiempo intentando descifrar enigmas bíblicos posiblemente adulterados por la mano que mató a los santos y se apoderó de sus escritos para arrogarse la autoridad moral de determinar qué escritura, original o escrita por esa mano asesina, debía considerarse “la verdad” y cuál no.
//
Helping critical thinking shake off the dogmas imposed since childhood. I am the creator of the blog: https://ntiend.me (https://gabriels.work).
This blog is not only in Spanish and is intended to respect intelligence in the face of dogma.
This blog was not created to defend the Bible or to seek an alternative interpretation of it, because that would give it credit as a coherent body of messages. The texts attributed there to the saints contain far too many contradictions to dismiss them as mere accidents or differences in interpretation. While the saints are attributed with messages expressing both love and hatred toward their enemies, there is something fishy going on here. The question is not how to interpret the Bible or its enigmas, but rather how deep the roots of the deception go: if the messages have been adulterated, there is no point wasting time trying to decipher biblical enigmas possibly adulterated by the hand that killed the saints and seized their writings in order to arrogate to itself the moral authority to determine which writing, original or written by that murderous hand, was to be considered “the truth” and which was not.
Ver todas las entradas de José Carlos Galindo Hinostroza
GABRIELS.WORK 