Kiedy inteligencja odkrywa oszustwo… ¡Cyfrowe ręce do dzieła! (Język filmu:Indonezyjski) /6/ https://youtu.be/XaSZ6CJvVEM,
Dzień 209
Drzewa bez Słońca? Sprzeczność w Księdze Rodzaju 1 (Język filmu:ukraiński) /97/ https://youtu.be/alriU4rTU8M
«Czarny kot, który pożera gołębia niezasłużonego pokoju, którego Cezar promuje dla ludzi o czarnej duszy
Nie myl mnie z obrońcami hellenizmu, nie głoszę nauk Kleobulosa z Lindos. https://youtube.com/shorts/DfYvX3Uzfao Cytowanie fragmentów Biblii, Księgi Henocha, Ewangelii Filipa czy Ewangelii Tomasza nie oznacza, że wierzę we wszystko, co mówi Biblia lub te księgi. Nie wierzę w miłość do nieprzyjaciół, nie wierzę w nadstawianie drugiego policzka agresorowi, nie wierzę w przejście podwójnej odległości ani w dźwiganie podwójnego ciężaru. Nie wierzę również w wierność Imperium Rzymskiego, imperium, które zdecydowało, które teksty wejdą do Biblii i które zostaną uznane za kanoniczne lub rzekomo apokryficzne, i które nadal istniało pod inną nazwą, zachowując zasadniczo tę samą strukturę władzy, wpływając ostatecznie na to, które teksty zostaną zaakceptowane, które odrzucone i które z tych rzekomo apokryficznych tekstów zostaną później ujawnione. Imperium, które narzuciło posągi zamiast sprawiedliwości i dogmaty zamiast rozumu. I nie wierzę, że posąg, który nawet podczas trzęsienia ziemi nie jest w stanie utrzymać samego siebie, może służyć do uzyskania łaski Najwyższego Boga, który nie potrzebuje pośredników, jak gdyby ktoś mógł wypowiedzieć słowo, którego On by nie usłyszał; tego Najwyższego Boga, który mówi, że nie ma innego Najwyższego Boga, lecz tylko On.
Następcy przywódców tego samego Imperium, które kanonizowało niesprawiedliwość własnych kłamstw, mówią nam teraz, że Bóg kocha rabusiów:
‘Każdemu, kto cię prosi, daj, a jeśli ktoś zabiera ci to, co do ciebie należy, nie żądaj od niego zwrotu.’ Łukasza 6:30
Czy naprawdę wierzysz, że Łukasza 6:30 jest przesłaniem, które Rzym prześladował, a nie przesłaniem mającym chronić to, co ukradł, przed przyszłymi roszczeniami?
Izajasza 57:19 Stworzę owoc warg: Pokój, pokój temu, który jest daleko, i temu, który jest blisko, powiedział Pan, i uzdrowię go. 20 Ale bezbożni są jak wzburzone morze, które nie może się uspokoić, a jego wody wyrzucają muł i błoto. 21 Nie ma pokoju, powiedział mój Bóg, dla bezbożnych.
Psalmy 5:4 Bo Ty nie jesteś Bogiem, który ma upodobanie w nieprawości; zły nie zamieszka przy Tobie. 5 Głupcy nie ostoją się przed Twoimi oczami; nienawidzisz wszystkich, którzy czynią nieprawość. 6 Zniszczysz tych, którzy mówią kłamstwa; człowiekiem krwawym i podstępnym Pan się brzydzi.
Psalmy 50:16 A do bezbożnego Bóg powiedział: Co masz do mówienia o moich prawach i brania mojego przymierza w swoje usta? 17 Ponieważ nienawidzisz karcenia i odrzucasz za siebie moje słowa. 18 Gdy widziałeś złodzieja, biegłeś z nim, a z cudzołożnikami miałeś swój udział.
Tutaj zobaczycie, że papież Leon stwierdził kłamstwo: że Bóg kocha wszystkich. To jest to samo, co powiedział papież Franciszek, kiedy jeszcze żył. Przyjrzyjcie się sami. Otóż jest to równie fałszywe jak fałszywe przesłanie, które promował Rzym. Wystarczy skupić się na znaczeniu słów i na tym, co te słowa implikują. Otóż Imperium Rzymskie nie zaakceptowało prawdziwego przesłania, które prześladowało, ponieważ ewangelia oznacza dobrą wiadomość, dobrą nowinę. Zatem przesłanie, które Rzym prześladował, było przesłaniem selektywnym, dobrą wiadomością nie dla wszystkich, lecz dla sprawiedliwych. Dlaczego? Ponieważ Bóg ma przesłanie sprawiedliwości, a sprawiedliwość nigdy nie jest dobrą nowiną dla niesprawiedliwych. Triumf ofiary nad złodziejem, który ją okradł, nie jest triumfem dla złodzieja, lecz triumfem dla ofiary, ponieważ ofiara odzyskuje to, co jej skradziono. Ale przesłanie zafałszowane przez Imperium Rzymskie mówi coś przeciwnego. Mówi na przykład, że nie należy domagać się od nikogo tego, co do nas należy. Zauważyliście? To przesłanie, by nie domagać się tego, co do nas należy, jest zgodne z interesem złodzieja. Gołąb Cezara mówi: ‘Pokój dla wszystkich, ponieważ Bóg kocha wszystkich.’
Czarny kot Gabriela odpowiada mu: ‘Prorok Izajasz powiedział: ‘Nie ma pokoju dla bezbożnych’. Nie ma pokoju bez sprawiedliwości i nie ma sprawiedliwości bez prawdy.’
Jeśli uważasz się za człowieka konsekwentnego, nie postępuj w tak podstawowy sposób, nie daj się porwać masom ludzi, którzy powtarzają fałszywe dogmaty religijne, nie chcąc ani nie potrafiąc skutecznie analizować prawdziwości tych religijnych dogmatów: To nie jest tak łatwe i proste, jak powiedzieć: ‘Oni zaprzeczają Biblii’, ponieważ w samej Biblii znajduje się wiele kłamstw ‘Babilonu’, Imperium Rzymskie przedstawiło własną wersję wydarzeń i, jak można było się spodziewać, jego wersja wydarzeń jest fałszywa. Jest tak dlatego, że mówili przeciwko Bogu straszne rzeczy, a powiem ci, co to oznacza: Rzymianie nie nawrócili się na chrześcijaństwo, ponieważ w rzeczywistości stworzyli chrześcijaństwo po zniszczeniu religii, która nie przypomina żadnej z religii znanych światu. Mimo to przejęli niektóre elementy tej prześladowanej religii, jak na przykład przytoczony fragment (Daniela 11:36–37), jako swego rodzaju wyzwanie rzucone temu proroctwu, a rezultatem jest nieskończona liczba sprzeczności w Biblii, które skazują niespójnych ludzi i fałszywych proroków broniących tego rzymskiego dziedzictwa na wieczne zamieszanie.
Daniela 11:36–37 I król będzie czynił według swojej woli, wywyższy się i wyniesie ponad każdego boga; przeciwko Bogu bogów będzie mówił rzeczy niezwykłe i będzie mu się powodziło, aż dopełni się gniew; bo to, co zostało postanowione, wypełni się.
Wtedy Bóg bogów powiedział do Gabriela: ‘Ogłoś czczącemu słońce imperium, że nie będą mieli pokoju, że na niego nie zasługują; zabierz czarnego kota i zakończ ich niezasłużony pokój.’
Na rozległym terytorium, gdzie niegdyś panował pokój, bezwzględny cesarz zdobył władzę poprzez krew i zdradę. Najechał i splądrował niezliczone pokojowo żyjące ludy, masakrując tych, którzy sprzeciwiali się jego panowaniu, i uzurpując sobie tron, który zgodnie z prawem należał do kogoś innego.
Gdy umocnił swoje rządy żelazem i ogniem, cesarz zwołał swoich żołnierzy na wielkim placu swojej stolicy. Władczym gestem uniósł ramiona i ogłosił: — Dzięki bogactwom, które zrabowaliśmy, i broni, którą zdobyliśmy, nasz pokój będzie zagwarantowany. Aby nadać swoim słowom większą wagę, wypuścił w powietrze białego gołębia z gałązką oliwną w dziobie. Jego legiony entuzjastycznie wiwatowały, świętując zwycięstwo oklaskami i okrzykami chwały.
Ale wtedy potężny huk wstrząsnął niebem. Grzmot zagrzmiał z furią i w jednej chwili nad placem utworzyła się gęsta chmura. Zstępujący piorun uderzył w ziemię przed cesarzem, uwalniając oślepiające światło i biały dym, który szybko się rozproszył. Gdy światło zgasło, przed zdumionymi oczami wszystkich ukazała się postać. Był to mężczyzna o krótkich włosach, ubrany w nieskazitelny niebieski mundur. W prawej ręce trzymał lśniący miecz, którego olśniewające światło zdawało się przecinać samą rzeczywistość. Drugą ręką trzymał czarnego kota, który wpatrywał się w cesarza.
Nieznajomy przemówił mocnym i władczym głosem:
— Nie będzie dla was pokoju. Przelaliście zbyt wiele niewinnej krwi, a to przyniesie jedynie nieszczęście waszemu imperium. Nad waszym królestwem ciąży klątwa z powodu waszych zbrodni i grabieży. Żołnierze, świadkowie tego cudu, zamarli ze strachu. Cesarz pobladł, czując, że jego los został przypieczętowany.
Podczas lotu gołąb zobaczył Gabriela trzymającego kota lewym ramieniem i powiedział: ‘Uważaj na tego diabelskiego czarnego kota.’
Kot odpowiedział: ‘Diabelskie jest życzyć pokoju złym.’
Mężczyzna uwolnił wtedy czarnego kota. Błyskawicznym skokiem kot pochwycił białego gołębia w locie i bez wahania go pożarł.
Po swoim czynie kot wrócił do mężczyzny, który spokojnie go przyjął.
Drugi piorun uderzył, oświetlając scenę upiornym blaskiem. W jednej chwili zarówno mężczyzna, jak i kot zniknęli, jakby nigdy ich tam nie było. W tym właśnie momencie ze wszystkich stron rozległ się dźwięk trąb. Znacznie potężniejsze imperium otoczyło miasto. Sprawiedliwość nadeszła.
«
«W Marka 3:29 pojawia się ostrzeżenie, że ‘grzech przeciwko Duchowi Świętemu’ jest grzechem niewybaczalnym. Jednak historia i praktyki Rzymu ujawniają zaskakujące odwrócenie moralne: prawdziwym niewybaczalnym grzechem, według jego dogmatu, jest kwestionowanie wiarygodności jego Biblii. Tymczasem poważne zbrodnie, takie jak zabijanie niewinnych, były ignorowane lub usprawiedliwiane przez tę samą władzę, która twierdziła, że jest nieomylna. Ten artykuł analizuje, w jaki sposób skonstruowano ten ‘jedyny grzech’ i jak instytucja wykorzystała go do ochrony swojej władzy, jednocześnie usprawiedliwiając historyczne niesprawiedliwości.
W przeciwnych zamiarach do Chrystusa jest Antychryst; jeśli przeczytasz Izajasza 11, zobaczysz misję Chrystusa w Jego drugim życiu, a nie jest nią sprzyjanie wszystkim, lecz tylko sprawiedliwym. Lecz Antychryst jest inkluzywny; mimo że jest niesprawiedliwy, chce wejść na Arkę Noego; mimo że jest niesprawiedliwy, chce wyjść z Sodomy razem z Lotem… Szczęśliwi ci, dla których te słowa nie są obraźliwe. Kto nie czuje się urażony tym przesłaniem, ten jest sprawiedliwy, gratulacje dla niego: Chrześcijaństwo zostało stworzone przez Rzymian, tylko umysł sprzyjający celibatowi, właściwy greckim i rzymskim przywódcom, wrogom starożytnych Żydów, mógł wymyślić przesłanie takie jak to, które mówi: ‘To są ci, którzy się nie splamili z kobietami, bo pozostali dziewiczy. Oni idą za Barankiem, dokądkolwiek idzie. Zostali wykupieni spośród ludzi i ofiarowani jako pierwociny Bogu i Barankowi’ w Objawieniu 14:4, albo podobne przesłanie: ‘Albowiem w zmartwychwstaniu ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić, lecz będą jak aniołowie Boży w niebie’, w Mateusza 22:30. Obydwa przesłania brzmią, jakby pochodziły od rzymskokatolickiego kapłana, a nie od proroka Bożego, który szuka dla siebie takiego błogosławieństwa: Kto znalazł żonę, znalazł dobro i otrzymał łaskę od Pana (Księga Przysłów 18:22), Kapłańska 21:14 Wdowy, rozwiedzionej, pohańbionej lub nierządnicy nie pojmie, lecz weźmie za żonę dziewicę z ludu swego.
Nie jestem chrześcijaninem; jestem henoteistą. Wierzę w jednego najwyższego Boga ponad wszystkim i wierzę, że istnieje kilku stworzonych bogów — niektórzy wierni, inni zwodniczy. Modlę się tylko do najwyższego Boga.
Ale ponieważ od dzieciństwa byłem indoktrynowany w chrześcijaństwie rzymskim, przez wiele lat wierzyłem w jego nauki. Stosowałem te idee nawet wtedy, gdy zdrowy rozsądek mówił mi co innego.
Na przykład — że tak powiem — nadstawiłem drugi policzek kobiecie, która już wcześniej mnie uderzyła. Kobiecie, która początkowo zachowywała się jak przyjaciółka, ale potem, bez żadnego uzasadnienia, zaczęła mnie traktować jakbym był jej wrogiem, z dziwnym i sprzecznym zachowaniem.
Pod wpływem Biblii wierzyłem, że jakiś czar sprawił, iż zaczęła się zachowywać jak wróg, i że potrzebuje modlitwy, by powrócić do bycia tą przyjaciółką, za jaką się kiedyś podawała (lub wydawała się być).
Ale ostatecznie wszystko tylko się pogorszyło. Gdy tylko miałem okazję zgłębić temat, odkryłem kłamstwo i poczułem się zdradzony w swojej wierze.
Zrozumiałem, że wiele z tych nauk nie pochodziło z prawdziwego przesłania sprawiedliwości, lecz z rzymskiego hellenizmu, który przeniknął do Pism. I potwierdziłem, że zostałem oszukany.
Dlatego teraz potępiam Rzym i jego oszustwo. Nie walczę przeciwko Bogu, ale przeciwko oszczerstwom, które wypaczyły Jego przesłanie.
Przysłów 29:27 oznajmia, że sprawiedliwy nienawidzi niegodziwego. Natomiast 1 List Piotra 3:18 twierdzi, że sprawiedliwy umarł za niegodziwych.
Kto uwierzy, że ktoś umarłby za tych, których nienawidzi? Wierzyć w to — to mieć ślepą wiarę; to akceptować sprzeczność.
A kiedy głosi się ślepą wiarę — czyż nie dlatego, że wilk nie chce, by jego ofiara dostrzegła oszustwo?
Jehowa zawoła jak potężny wojownik: ‘Pomściję się na moich wrogach!’
(Objawienie 15:3 + Izajasz 42:13 + Powtórzonego Prawa 32:41 + Nahum 1:2–7)
A co z rzekomą ‘miłością do nieprzyjaciół’, którą — według niektórych wersetów biblijnych — Syn Jehowy miał głosić, zachęcając do naśladowania doskonałości Ojca przez miłość do wszystkich? (Marka 12:25–37, Psalm 110:1–6, Mateusza 5:38–48)
To kłamstwo rozprzestrzenione przez wrogów Ojca i Syna.
Fałszywa doktryna, powstała z połączenia hellenizmu ze świętymi słowami.
«
«
Imperialne przedstawienia Michała przyjmują rzymską symbolikę wojskową i funkcjonują jako obrazy zgodne z władzą Rzymu. W tej symbolicznej roli bardziej przypominają ‘anioła Rzymu’ opisywanego w późniejszych tradycjach żydowskich niż postać stawiającą opór złu. Samael (hebr. Sammā’ēl, ‘Trucizna Boga’, rozumiane jako ‘Trucizna Boga’ lub ‘Ślepota Boga’, rzadziej ‘Smil’, ‘Samil’ lub ‘Samiel’) jest archaniołem tradycji talmudycznej i potalmudycznej, opisywanym jako oskarżyciel (Ha-Satan), kusiciel i niszczyciel (Mashhit). Jako anioł stróż i książę Rzymu jest on arcywrogiem Izraela (a tym samym Michała). Na początku kultury żydowskiej w Europie Samael ustanowił się przedstawicielem chrześcijaństwa — religii stworzonej przez Imperium Rzymskie w celu narzucenia swojej złej doktryny: ‘Nie sprzeciwiaj się złu; nadstaw (mi) także drugi policzek’ — ze względu na swoje utożsamienie z Rzymem (właśnie z tego powodu). //426
Ezechiel 6:4 Wasze obrazy słońca zostaną zniszczone. Wśród Rzymian czczono Sol Invictus, «Niezwyciężone Słońce». Jego święto obchodzono z okazji przesilenia zimowego, 25 grudnia, kiedy wierzono, że przypada najdłuższa i najzimniejsza noc, a od tego momentu słońce zaczynało ponownie wschodzić. Białe światło spójnego przesłania niszczy żółte światło boga słońca Imperium Rzymskiego. Wyjścia 20:5 Nie będziesz kłaniał się żadnemu obrazowi, aby oddawać mu cześć. Ja jestem Yahweh, twój Bóg, Bogiem zazdrosnym, który nienawidzi tych, którzy go nienawidzą, i miłuje tych, którzy go miłują. Yahweh nie miłuje swoich wrogów: Mateusza 5:38-48 jest kłamstwem rzymskiego imperium bestii. To imperium nie przestrzegało ani przykazania, ani przesłania, ani fizycznego wyglądu Chrystusa: zniesławili go, przedstawiając go jako «Słońce uczynione człowiekiem», aby kontynuować bałwochwalstwo obrazów Słońca, które Imperium Rzymskie już czciło, kiedy go zabili. Bóg słońca mówi: «Ja jestem światłością świata. Ja jestem słońcem». //836
«
1 «میں اس بات پر بھی تمہاری بات نہیں مانتا کہ پھل دار درخت سورج سے پہلے موجود تھے۔ کیا تم مجھے یہ بتانے والے ہو کہ وہ ٹارچ کی روشنی سے ضیائی تالیف کرتے تھے؟» https://144k.xyz/2026/08/29/idi22-trees-where-there-is-no-sun/ 2 Religia pe care o apăr se numește dreptate. https://ellameencontrara.com/2026/07/06/idi11chue/ 3 Planeta, kurią prarijo du jos mėnuliai https://bestiadn.com/2026/07/01/planeta-kuria-prarijo-du-jos-menuliai/ 4 Die Prophezeiungen, die nur wenige kennen und an die fast niemand glaubt: Verjüngung und Unsterblichkeit in der Prophezeiung https://penademuerteya.com/2026/05/03/die-prophezeiungen-die-nur-wenige-kennen-und-an-die-fast-niemand-glaubt-verjungung-und-unsterblichkeit-in-der-prophezeiung/ 5 MIMPI BURUK APOLOGET ALKITAB https://purifying-the-message.blogspot.com/2026/08/mimpi-buruk-apologet-alkitab.html
«Czy proroctwo Izajasza o spustoszonych miastach już się wypełniło?
Według Biblii Izajasz mówi o niektórych ludziach, że nie będą widzieć:
Izajasz 6:10:
‘Zatwardź serce tego ludu, obciąż jego uszy i zaślep jego oczy, aby nie widział swoimi oczami, nie słyszał swoimi uszami, nie rozumiał swoim sercem, nie nawrócił się i nie doznał uzdrowienia.’
Izajasz 6:11-12:
A ja powiedziałem: ‘Jak długo, Panie?’ On odpowiedział: ‘Aż miasta zostaną spustoszone i pozostaną bez mieszkańców, domy będą bez ludzi, a ziemia stanie się pustkowiem; aż PAN oddali ludzi daleko i opuszczone miejsca rozmnożą się pośrodku ziemi.’
O innych ludziach Izajasz mówi natomiast, że powinni widzieć:
Izajasz 42:6-7:
‘Ja, PAN, powołałem cię w sprawiedliwości i ująłem cię za rękę; będę cię strzegł i ustanowię cię przymierzem dla ludu, światłością dla narodów, abyś otworzył oczy niewidomym, wyprowadził więźniów z więzienia i tych, którzy mieszkają w ciemności, z domu niewoli.’
Biblia mówi również, że Jezus przyszedł, aby dokonać sądu:
Jan 9:39:
‘I Jezus powiedział: ‘Przyszedłem na ten świat na sąd, aby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się ślepi.»
Przedstawiona sprzeczność:
Gdyby Jezus przyszedł, aby wypełnić proroctwa o sądzie ostatecznym, to sąd ostateczny już przyniósłby sprawiedliwość poprzez swój sąd, a jednak widzimy, że sprawiedliwość nie panuje. Dlatego to proroctwo nie wypełniło się w Nim, ponieważ aby mogło się w kimś wypełnić, ta osoba musi ujrzeć triumf sprawiedliwości:
Izajasz 42:1-4:
‘Oto mój sługa, którego podtrzymuję; mój wybrany, w którym moja dusza ma upodobanie. Złożyłem na nim mojego Ducha; on przyniesie sprawiedliwość narodom.
Nie będzie krzyczał ani podnosił swojego głosu, ani nie da go słyszeć na ulicach.
Nie złamie nadłamanej trzciny i nie zgasi tlącego się knota; wiernie przyniesie sprawiedliwość.
Nie osłabnie ani się nie zniechęci, dopóki nie ustanowi sprawiedliwości na ziemi; a wyspy będą oczekiwać jego prawa.’
Jednak Biblia przedstawia Jezusa jako tego, który wypełnia to proroctwo:
Mateusz 12:16-21:
‘I surowo nakazywał im, aby Go nie ujawniali, aby wypełniło się to, co zostało powiedziane przez proroka Izajasza:
‘Oto mój sługa, którego wybrałem; mój Umiłowany, w którym moja dusza ma upodobanie. Złożę na nim mojego Ducha, a on ogłosi narodom sąd.
Nie będzie się spierał ani krzyczał i nikt nie usłyszy jego głosu na ulicach.
Nie złamie nadłamanej trzciny ani nie zgasi tlącego się knota, aż doprowadzi sąd do zwycięstwa.
A narody pokładać będą nadzieję w jego imieniu.»
Tutaj pojawia się kolejna niespójność – nie tylko dlatego, że sprawiedliwość nie panuje na ziemi, lecz także dlatego, że Biblia wielokrotnie pokazuje Jezusa przemawiającego donośnym głosem i podnoszącego głos przed tłumami, jak na przykład podczas Kazania na Górze:
Mateusz 5:1-2:
‘Widząc tłumy, wszedł na górę; a gdy usiadł, podeszli do niego jego uczniowie. Otworzył swoje usta i nauczał ich, mówiąc…’
Spójrzcie na ten paradoks:
Mateusz 5:6:
‘Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.’
W Mateusza 5:6 błogosławi tych, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, czyli sprawiedliwych. Ale nieco dalej czytamy:
Mateusz 5:38-39:
‘Słyszeliście, że powiedziano: ‘Oko za oko i ząb za ząb.’ Lecz Ja wam mówię: nie stawiajcie oporu złemu; lecz jeśli ktoś uderzy cię w prawy policzek, nadstaw mu także drugi.’
Czy łaknąć i pragnąć sprawiedliwości oznacza chcieć otrzymywać kolejne ataki od złego napastnika?
W Mateusza 5:17 jest powiedziane, że przyszedł wypełnić Prawo, jednak Prawo nakazuje właśnie to ‘oko za oko’, które ten sam fragment zmienia:
Mateusz 5:17:
‘Nie myślcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków; nie przyszedłem znieść, lecz wypełnić.’
Mateusz 5 przedstawia Go jako tego, który wypełnia Prawo nakazujące usunąć zło, a jednocześnie pokazuje Go, jak naucza, aby nie stawiać oporu złu:
Powtórzonego Prawa 19:19-21:
‘Uczynicie mu więc to, co zamierzał uczynić swojemu bratu; w ten sposób usuniesz zło spośród siebie. Ci, którzy pozostaną, usłyszą o tym, ulękną się i już nigdy więcej nie popełnią podobnego zła pośród ciebie. Nie okażesz litości: życie za życie, oko za oko, ząb za ząb, ręka za rękę, noga za nogę.’
Można zatem dojść do wniosku, że rzymska struktura instytucjonalna nie zachowała oryginalnego przesłania w nienaruszonej postaci, lecz ingerowała w teksty. Ta ingerencja nie ogranicza się jedynie do słów przypisywanych Jezusowi, lecz obejmuje również tradycje uczonych w Piśmie oraz proroków Starego Testamentu.
Nie chodzi o stawianie Starego Testamentu ponad Nowym Testamentem, lecz o wskazanie oczywistych pęknięć obecnych w całym zbiorze księgi.
Krótki dowód tych wewnętrznych sprzeczności: Z jednej strony nakaz przymierza wymaga dokonywania rytualnych nacięć na własnym ciele:
Rodzaju 17:10-11:
‘To jest moje przymierze, którego będziecie przestrzegać między mną a wami oraz twoim potomstwem po tobie: Każdy mężczyzna spośród was będzie obrzezany. Obrzeżecie więc ciało waszego napletka i będzie to znakiem przymierza między mną a wami.’
Z drugiej strony to samo Prawo wyraźnie zabrania wykonywania jakichkolwiek nacięć lub znaków na skórze:
Kapłańska 19:28:
‘Nie będziecie czynić nacięć na swoim ciele z powodu zmarłego ani wykonywać na sobie żadnych znaków. Ja jestem PAN.’
Jeżeli tekst w jednej księdze nakazuje obowiązkowe nacięcie ciała jako znak przynależności, a w innej zabrania ingerencji lub nacięć na ciele, ujawnia to brak wewnętrznej spójności całego zbioru redakcyjnego.
Jeżeli Jezus nie wypełnił wszystkich przypisywanych mu proroctw, to kiedy zostaną one wypełnione? Kiedy wypełni się proroctwo z Izajasza 6? Czy wierzysz, że nie stawiając oporu złemu, pokonują smoka?
Apokalipsa 12:17:
‘Wtedy smok rozgniewał się na niewiastę i odszedł, aby prowadzić wojnę z resztą jej potomstwa, z tymi, którzy zachowują przykazania Boga i mają świadectwo Jezusa Chrystusa.’
To jest tradycyjna odpowiedź, której zwykle udziela się na tę sprzeczność:
‘Oficjalna teologia twierdzi, że proroctwo z Izajasza 6 ma ‘podwójne zastosowanie’ lub spełnienie w dwóch etapach. Według tej interpretacji proroctwo spełniło się najpierw częściowo podczas niewoli babilońskiej, a następnie po raz drugi w czasach Jezusa, aby wyjaśnić, dlaczego większość ludu Go nie przyjęła (wykorzystując ślepotę z Izajasza 6:10 jako boski dekret). Twierdzą więc, że tekst nie jest sprzeczny, lecz stopniowo się objawia.’
Zobaczcie teraz, jak odrzucamy to tradycyjne stanowisko:
Aby utrzymać to ‘podwójne zastosowanie’, instytucjonalna egzegeza dopuszcza się rażącej manipulacji: ucina tekst tam, gdzie jest to dla niej wygodne. Wykorzystuje pierwszą część proroctwa, aby usprawiedliwić ślepotę i wyjaśnić, dlaczego nie nastąpiło widoczne zwycięstwo sprawiedliwości, lecz świadomie pomija zakończenie tego samego fragmentu w wersecie 13:
Izajasza 6:13:
‘A jeśli pozostanie w niej jeszcze dziesiąta część, ona również zostanie ponownie zniszczona; lecz jak dąb i terebint po ścięciu zachowują pień, tak święte nasienie będzie jej pniem.’
Jeżeli Izajasz 6 rzeczywiście wypełnił się już w przeszłości według tego tradycyjnego schematu:
Gdzie jest to ‘święte nasienie’ (zera kodesz)? Gdzie jest rzeczywista odbudowa pnia, który przynosi prawdziwą sprawiedliwość na ziemię?
Nie można ogłaszać proroctwa za ‘wypełnione’, biorąc pod uwagę jedynie sąd i ślepotę, a jednocześnie ignorując wymóg odrodzenia świętego nasienia oraz ustanowienia sprawiedliwości zapowiedzianej w Izajasza 42.
Jeżeli wyodrębnimy Izajasza 6:11-12, aby stwierdzić, że ‘już się wypełniło’ jedynie poprzez fizyczne zniszczenie lub wygnanie, werset 13 pozostaje oderwany od całości, a proroctwo jest niepełne.
Dokładne zakończenie rozdziału przedstawia kluczowy punkt, który podważa pogląd o przeszłym lub ostatecznym wypełnieniu:
Izajasza 6:13:
‘A jeśli pozostanie w niej jeszcze dziesiąta część, ona również zostanie ponownie zniszczona; lecz jak dąb i terebint po ścięciu zachowują pień, tak święte nasienie będzie jej pniem.’
Tu znajduje się sedno sprawy:
Cykl, który nie kończy się na spustoszeniu:
Tekst nie mówi, że po spustoszeniu wszystko się kończy; mówi, że to, co pozostanie, zostanie ponownie zniszczone, aż pozostanie jedynie ‘pień’ lub karpa.
Tożsamość ‘świętego nasienia’:
Jeżeli ślepota i spustoszenie były sądem nad zepsutą masą lub zatwardziałym ludem, to ‘święte nasienie’ (zera kodesz) reprezentuje autentyczną Resztkę, czysty korzeń, który nie ulega ani skażeniu, ani narzuconej ślepocie.
Jeżeli utrzymuje się, że Izajasz 6 już całkowicie wypełnił się w przeszłości (czy to w Babilonie, czy w epoce rzymskiej):
Gdzie nastąpiła rzeczywista odbudowa pnia?
Późniejsze instytucje (w tym imperialna struktura, która skompilowała i zredagowała teksty) utrzymywały lud w duchowej ślepocie i poddaństwie, nie dopuszczając do objawienia się zwycięskiej sprawiedliwości, o której mówi Izajasz.
Dylemat świętego nasienia:
Jeżeli ‘święte nasienie’ miałoby oznaczać późniejszą zinstytucjonalizowaną strukturę religijną, to utrzymywanie się moralnych i tekstowych sprzeczności w skanonizowanych pismach nie miałoby sensu.
Dlatego, analizując strukturę tego fragmentu, proroctwa z Izajasza 6 nie można uznać ani za wydarzenie z przeszłości, ani za coś, co zostało zakończone przez system instytucjonalny.
‘Święte nasienie’ wskazuje na ludzi zdolnych do wyzwolenia się z systemu, który chce trzymać ich na kolanach.
Jest to zgodne z proroctwami z Daniela 12:1-7, gdzie mowa jest o świętym ludzie oraz o wolności dla tego ludu.
Nie chodzi jedynie o pozorne dostosowanie proroctw do imperialnej agendy; dowody pokazują, w jaki sposób redaktorzy kanonu wykorzystywali te same teksty prorockie wybiórczo i w sposób sprzeczny:
Wykorzystanie Izajasza przeciwko Prawu oraz sprzeczność dotycząca pokarmów:
W Ewangelii Mateusza 15:1-11 ewangelie cytują Jezusa, który posługuje się Izajaszem, aby zganić tych, którzy domagali się przestrzegania tradycyjnego prawa, kończąc stwierdzeniem, że ‘to, co wchodzi do ust, nie czyni człowieka nieczystym’.
Jednak sam prorok Izajasz stanowczo zaprzecza tej idei: w Izajasza 65:3-5 oraz Izajasza 66:17 prorok wyraźnie potępia tych, którzy jedzą mięso wieprzowe i obrzydliwości, jasno wskazując, że zgodnie z prorocką wizją nawet w czasach sądu ostatecznego istnieją pokarmy, które czynią człowieka nieczystym.
Wymyślenie dogmatu o dziewiczym narodzeniu (Izajasza 7:14-16):
Zarówno chrześcijaństwo, jak i islam przyjęły dogmat, że Gabriel zapowiedział dziewicze narodzenie w celu wypełnienia proroctwa Izajasza (Mateusza 1 / Koran 19).
Jednak po zbadaniu oryginalnego tekstu Izajasza 7 okazuje się, że nie zapowiada on Jezusa ani nie mówi o ‘wiecznej dziewicy’:
Znak został dany konkretnie królowi Achazowi i miał się wypełnić natychmiast, zanim dziecko nauczy się odróżniać dobro od zła.
Izajasz mówi o młodej kobiecie (almáh), a nie o kobiecie, która pozostała dziewicą po porodzie.
Historyczne wypełnienie nastąpiło za panowania Ezechiasza, wiernego króla za czasów Achaza, który zniszczył miedzianego węża (2 Królewska 18:4-7), miał Boga z sobą (Emmanuel) i był świadkiem klęski Asyrii przepowiedzianej przez Izajasza (2 Królewska 19:35-37).
Przystosowawcze wykorzystywanie fragmentów wyrwanych z kontekstu pokazuje, że nie uszanowano pierwotnego sensu tekstu, lecz przeredagowano go i nagięto w celu indoktrynacji.
Rzymskie zniekształcenie Ozeasza 6:2 i niezgodność chronologiczna
Proroctwa apokaliptyczne i ich dogmatyczna interpretacja nie tylko prowadzą do sprzeczności tożsamościowych, lecz także łamią chronologię, aby ukryć prawdziwe odnowienie sprawiedliwego ludu.
Możemy to zauważyć tutaj:
Objawienie 12:7-10:
‘I wybuchła wielka wojna w niebie: Michał i jego aniołowie walczyli ze smokiem… I został strącony wielki smok… został zrzucony na ziemię, a wraz z nim zostali strąceni jego aniołowie. Dlatego radujcie się, niebiosa, i wy, którzy w nich mieszkacie.’
Objawienie 12:12, 17:
‘Biada mieszkańcom ziemi i morza! Gdyż diabeł zstąpił do was z wielkim gniewem… Wtedy smok rozgniewał się na niewiastę i poszedł walczyć z resztą jej potomstwa, z tymi, którzy zachowują przykazania Boga i mają świadectwo Jezusa Chrystusa.’
Niespójność obu stron i paradoks zwycięstwa
Tekst Objawienia rozbija tę scenę, przedstawiając z jednej strony ‘mieszkańców nieba’ jako zwycięzców, a następnie ukazując sprawiedliwych pośród ‘mieszkańców ziemi i morza’, którzy ponownie cierpią z powodu ataku smoka, rzekomo już raz na zawsze pokonanego, jak gdyby sprawiedliwi w rzeczywistości nie odnieśli zwycięstwa.
Jeśli sam tekst stwierdza, że zwycięzcy wzgardzili swoim życiem aż do śmierci, aby pokonać smoka, to bezpośrednio przywołuje tych, którzy woleli umrzeć, niż jeść wieprzowinę —jak świadczy o tym 2 Księga Machabejska 7, gdzie oddanie własnego ciała dokonywało się w pewności odziedziczenia życia wiecznego—.
Czy mieliby więc powrócić do życia, aby ponownie zostać zaatakowanymi i jeszcze raz umrzeć? Czy mieliby powrócić do życia, aby przyjąć dogmat stworzony przez inne narody, obce ich własnemu, w którym nakazuje się im czcić człowieka pod absurdalnym twierdzeniem, że jest jednocześnie człowiekiem i Bogiem, a którego tradycja cesarska przedstawia ponadto z takim samym wyglądem jak Zeus —ten sam pogański bóg czczony przez tych, którzy ich zgładzili—? Czy mieliby zmartwychwstać, aby usłyszeć absurd, że jedzenie wieprzowiny już nie kala (Mateusz 15:11, 1 Koryntian 10:27), albo że powinni oddawać pokłon stworzonej istocie (Hebrajczyków 1:6)? Czy naprawdę mieliby zostać ponownie zaatakowani i umrzeć? Gdyby musieli umrzeć jeszcze raz, to nowe istnienie nigdy nie byłoby życiem wiecznym.
Być w niebie to być z Bogiem: ‘Być w niebiosach’ lub z Bogiem nie oznacza bezcielesnego fizycznego miejsca pośród chmur, lecz stan przebywania pod Bożą opieką i tego, że Bóg jest z człowiekiem. Jak mówi Psalm 118:6-7: ‘PAN jest ze mną, nie będę się bał. Cóż może mi uczynić człowiek?’
Umarli nie prowadzą wojny. To żyjący sprawiedliwi są z Bogiem, a bycie z Nim nie zwalnia ich początkowo z konieczności stawienia czoła wojnie przeciwko wrogim ludziom na ziemi.
Manipulacja obliczeniem w Ozeasza 6:2
Aby odwrócić tę linię chronologiczną i ukryć przebudzenie tej strony, teologia rzymska wzięła proroctwo z Ozeasza 6:2 i fałszywie zastosowała je do zmartwychwstania Jezusa po 48 godzinach:
Ozeasz 6:1-2:
‘Chodźcie, wróćmy do PANA; bo On rozdarł, lecz nas uleczy; uderzył, lecz opatrzy nasze rany. Po dwóch dniach przywróci nam życie; trzeciego dnia nas wskrzesi i będziemy żyć przed Jego obliczem.’
Proroctwo nie opisuje Jezusa powracającego do życia po dosłownych 48 godzinach, lecz chronologiczną skalę zbiorowego ludu, który się reinkarnuje.
Zgodnie z prorocką zasadą, według której jeden dzień oznacza tysiąc lat (Psalm 90:4):
Po dwóch dniach (po 48 godzinach / 2 000 latach): Odpowiada okresowi rozproszenia i niewiedzy, który upłynął od początku tej ery.
Trzeciego dnia (trzecie tysiąclecie): Jest to obecny okres, w którym się znajdujemy, kiedy ta sprawiedliwa strona powraca do biologicznego życia.
Upadek dogmatu o zmartwychwstaniu Jezusa i proroczych Psalmów
Jednym z filarów rzymskiego dogmatu jest twierdzenie, że zbawienie osiąga się wyłącznie przez wiarę w to, że Jezus zmartwychwstał. Jednak gdy zestawi się to założenie z tekstami prorockimi, których Kościół używał, aby je uzasadnić, postać zmartwychwstałego i doskonałego Jezusa całkowicie się rozpada:
Dziedzic, który grzeszy i zostaje ukarany (Psalm 118): W przypowieści o złych dzierżawcach winnicy (Mateusz 21:33-44) Kościół przypisuje Jezusowi odrzucony kamień z Psalmu 118:22. Jednak Psalm 118 opisuje sprawiedliwego, który grzeszy, zostaje ukarany przez Boga (‘PAN ciężko mnie ukarał, lecz nie wydał mnie na śmierć’), a następnie przechodzi przez bramę sprawiedliwości. Gdyby chodziło o zmartwychwstałego Jezusa zstępującego z nieba, nie mógłby zgrzeszyć, ponieważ znałby już całą prawdę. Natomiast jeśli chodzi o sprawiedliwe nasienie, które się reinkarnuje, jego początkowy stan niewiedzy wyjaśnia, dlaczego grzeszy, zostaje napomniane, a następnie oczyszczone. Jeśli nie powraca z obłoków, sam należy do tego świętego nasienia, ale nie ma możliwości, by o tym wiedzieć, ponieważ nowe ciało nie zachowuje wspomnień przeżytych w innym, już zniszczonym ciele.
Wyznanie grzechu i zdrada (Psalm 41): Teologia twierdzi, że Jezus nigdy nie zgrzeszył i od początku wiedział, kto Go zdradzi. Tymczasem Psalm 41:4, 9 —na siłę uznany przez dogmat za proroctwo o Jezusie— mówi o sprawiedliwym człowieku, który przyznaje się do grzechu (‘PANIE, zmiłuj się nade mną; uzdrów moją duszę, bo zgrzeszyłem przeciw Tobie’) i który naiwnie zaufał temu, kto go zdradził (‘Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem, który jadł mój chleb, podniósł przeciwko mnie swoją piętę’). Zaufanie zdrajcy nigdy nie pasuje do obrazu wszechwiedzącego Jezusa, ale doskonale pasuje do sprawiedliwego, który reinkarnował się na ziemi.
Wielu zdrajców i mit Judasza (Psalm 109): Psalm 41 nie mówi o jednym zdrajcy, lecz o wielu wrogach. Gdy ten fragment przestaje być proroctwem spełnionym w Jezusie, upada również twierdzenie, że spełnił się Psalm 109: dogmat stworzony sztucznie, który wymyślił postać jednego zdrajcy (Judasza). Fałszywość tego dogmatu ujawniają same sprzeczne relacje z romanizowanego tekstu —sprzeczności stworzone celowo i strategicznie, aby wzmocnić centralne kłamstwo i odwrócić uwagę ku sprzecznościom drugorzędnym, nadającym mu pozory wiarygodności—. Teksty te przedstawiają dwa wzajemnie wykluczające się opisy śmierci Judasza: jeden twierdzi, że się powiesił (Mateusz 27:5), podczas gdy drugi utrzymuje, że kupił pole, spadł głową w dół i pękł na pół (Dzieje Apostolskie 1:18).
Wniosek: Prawdziwy cel oczyszczenia
Psalm 41 jest bezpośrednio powiązany z Psalmem 118: oba wskazują na czas końca. Sprawiedliwy grzesznik nie jest eterycznie zmartwychwstałym Jezusem, lecz zbiorowością sprawiedliwych, którzy po reinkarnacji i popadnięciu w zwiedzenie zostają przebaczeni i oczyszczeni, gdy zrozumieją imperialne kłamstwo. Odwracając się od dogmatu, przechodzą przez bramy sprawiedliwości, ponieważ to oni są ludźmi rozumnymi, którzy odziedziczą ziemię w tym trzecim tysiącleciu.
«
«Czwarta Bestia i Królestwo Dogmatu… Przebudzenie Istnieje Tylko Wtedy, Gdy Łamie Rytuał. Jeśli Rytuał Trwa, Nie Było Żadnego Przebudzenia.
Mówią ci, żebyś się przebudził, uwolnił się od systemu i przestał być zombie. Mówią ci, że ‘już otworzyłeś oczy’ i że teraz należysz do nielicznych, którzy myślą samodzielnie. Ale jeśli przyjrzysz się uważnie, odkryjesz sprzeczność: rzekomy posłaniec wolności nosi na piersi dokładnie ten sam symbol dogmatu, z którym rzekomo walczy. Nie jest wyzwolicielem; jest pseudo-wyzwolicielem, kolejnym odwróceniem uwagi ze strony systemu, który utrzymuje cię na kolanach.
Potęga dogmatu nie obawia się tego, co myślisz, patrząc w ekran. Obawia się tego, co robisz, gdy go wyłączasz. Przekaz, który sprawia, że czujesz się buntownikiem, ale nie zmienia twojego zachowania, nie uwolnił cię; dał ci jedynie wygodną tożsamość, z której możesz nadal być posłuszny. Pseudo-wyzwoliciel oferuje ci estetykę krytycznego myślenia, ale nigdy nie wspomina o konkretnej fałszywości, która podtrzymuje twój rytuał. Wypowiada się przeciwko władzy w sposób abstrakcyjny, abyś nigdy nie odkrył, który dogmat naprawdę cię programuje.
Wielu uważa, że masy śpią i jedynie czekają, aż obudzi je prawda. Ale nie każdy śpi w sposób, który pozwala mu się przebudzić. Niektórzy kochają swoje łańcuchy, ponieważ dają im porządek, poczucie przynależności i znaczenie. Dla nich rytuał nie jest więzieniem — jest schronieniem. A pseudo-wyzwoliciel daje im dokładnie to, czego szukają: wymówkę, by czuć się lepszymi, bez porzucania symbolu, który nimi rządzi.
Dlatego, gdy zegar wybija 18:00, nie ma żadnego konfliktu ani wątpliwości. Osoba spogląda na godzinę, uśmiecha się ze spokojem kogoś, kto wierzy, że się przebudził, i klęka przed tymi samymi trzema cegłami co zawsze. System nie obawia się przemówień, które brzmią krytycznie; obawia się zachowania, które przestaje zasilać rytuał. Jeśli jakiś przekaz cię pociesza, ale nie zmienia twoich działań, nie uwolnił cię — jedynie uczynił cię niewolnikiem dumnym ze swoich łańcuchów.
‘Oto ten róg miał oczy jak oczy człowieka i usta mówiące wielkie rzeczy… Czwarte zwierzę będzie czwartym królestwem na ziemi, które będzie różne od wszystkich innych królestw, i pożre całą ziemię, podepcze ją i roztrzaska na kawałki.’ (Daniela 7:8, 23)
To, co ma znaczenie dla rogu, to to, aby wszyscy żyli na kolanach przed przedmiotami, które towarzyszą rozpowszechnianiu jego dogmatów. Kto zgina ciało, ten zgina wolę.
Ów róg nie panował wyłącznie siłą; wszczepił swoje dogmaty nawet w same święte teksty, aby zniekształcić postrzeganie prawdy. Jego celem nie jest to, aby ludzie zrozumieli, lecz aby żyli na kolanach przed symbolami i przedmiotami, które legitymizują jego władzę.
Dlatego ma obsesję na punkcie tworzenia fałszywych ‘przebudzeń’ i utrzymywania kontroli nad narracją. Jego największą obawą jest to, że spełni się prawdziwe proroctwo: to, które zapowiada jego nieunikniony upadek w dokładnym momencie, gdy ci, którzy naprawdę śpią, otworzą oczy i porzucą rytuał.
«
«Religia, której bronię, nazywa się sprawiedliwość. █
Znajdę ją, gdy ona znajdzie mnie, a ona uwierzy w to, co mówię.
Imperium Rzymskie zdradziło ludzkość, wymyślając religie, aby ją podporządkować. Wszystkie zinstytucjonalizowane religie są fałszywe. Wszystkie święte księgi tych religii zawierają oszustwa. Istnieją jednak przesłania, które mają sens. I są inne, brakujące, które można wywnioskować z prawowitych przesłań sprawiedliwości. Daniel 12:1-13 — ‘Książę, który walczy o sprawiedliwość, powstanie, aby otrzymać błogosławieństwo Boże’. Przysłów 18:22 — ‘Żona jest błogosławieństwem, które Bóg daje mężczyźnie’. Kapłańska 21:14 — ‘Musi poślubić dziewicę ze swojej wiary, gdyż jest ona z jego ludu, która zostanie uwolniona, gdy powstaną sprawiedliwi’.
📚 Czym jest zinstytucjonalizowana religia? Zinstytucjonalizowana religia ma miejsce, gdy duchowa wiara zostaje przekształcona w formalną strukturę władzy, zaprojektowaną w celu kontrolowania ludzi. Przestaje być indywidualnym poszukiwaniem prawdy lub sprawiedliwości, a staje się systemem zdominowanym przez ludzkie hierarchie, służące władzy politycznej, ekonomicznej lub społecznej. To, co jest sprawiedliwe, prawdziwe lub rzeczywiste, nie ma już znaczenia. Jedyne, co się liczy, to posłuszeństwo. Zinstytucjonalizowana religia obejmuje: Kościoły, synagogi, meczety, świątynie. Potężnych przywódców religijnych (księży, pastorów, rabinów, imamów, papieży itp.). Zmanipulowane i oszukańcze ‘oficjalne’ teksty święte. Dogmaty, których nie można kwestionować. Zasady narzucane życiu osobistemu ludzi. Obowiązkowe obrzędy i rytuały, aby ‘należeć’. W ten sposób Imperium Rzymskie, a później inne imperia, wykorzystywały wiarę do podporządkowywania sobie ludzi. Zmieniły świętość w biznes. A prawdę w herezję. Jeśli nadal wierzysz, że posłuszeństwo religii jest tym samym, co posiadanie wiary, zostałeś okłamany. Jeśli nadal ufasz ich książkom, ufasz tym samym ludziom, którzy ukrzyżowali sprawiedliwość. To nie Bóg przemawia w swoich świątyniach. To Rzym. A Rzym nigdy nie przestał mówić. Obudźcie się. Ten, kto szuka sprawiedliwości, nie potrzebuje pozwolenia. Ani instytucji.
Ona mnie znajdzie, dziewicza kobieta mi uwierzy.
( – – )
To jest pszenica w Biblii, która niszczy rzymską kąkol w Biblii:
Objawienie 19:11
I ujrzałem niebo otwarte, a oto biały koń; a ten, który na nim siedział, nazywał się Wierny i Prawdziwy, i w sprawiedliwości sądzi i prowadzi wojnę.
Objawienie 19:19
I ujrzałem bestię oraz królów ziemi i ich armie zgromadzone, aby walczyć z tym, który siedział na koniu, i z jego wojskiem.
Psalm 2:2-4
‘Królowie ziemi powstają, a władcy naradzają się wspólnie przeciwko Panu i przeciwko Jego Pomazańcowi, mówiąc:
‘Zerwijmy ich więzy i zrzućmy z siebie ich pęta!’
Ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.’
Teraz trochę podstawowej logiki: jeśli jeździec walczy o sprawiedliwość, ale bestia i królowie ziemi walczą przeciwko temu jeźdźcowi, to bestia i królowie ziemi są przeciwko sprawiedliwości. Dlatego reprezentują oszustwo fałszywych religii, które rządzą razem z nimi.
Wielka nierządnica Babilonu, czyli fałszywy kościół stworzony przez Rzym, uważała się za ‘żonę Pomazańca Pana’, ale fałszywi prorocy tej organizacji, która sprzedaje bożki i pochlebne słowa, nie podzielają osobistych celów Pomazańca Pana i prawdziwych świętych, ponieważ bezbożni przywódcy wybrali dla siebie drogę bałwochwalstwa, celibatu lub sakramentalizacji nieczystych małżeństw w zamian za pieniądze. Ich religijne siedziby są pełne bożków, w tym fałszywych świętych ksiąg, przed którymi się kłaniają:
Izajasz 2:8-11
8 Ich ziemia jest pełna bożków; kłaniają się dziełu swoich rąk, temu, co uczyniły ich palce.
9 Człowiek zostanie upokorzony, a śmiertelnik poniżony; nie przebaczaj im.
10 Wejdź do skały, ukryj się w prochu przed przerażającą obecnością PANA i chwałą Jego majestatu.
11 Pycha ludzkich oczu zostanie poniżona, a wyniosłość ludzi upokorzona; tylko PAN będzie wywyższony w owym dniu.
Przysłów 19:14
Dom i bogactwo są dziedzictwem ojców, ale roztropna żona pochodzi od PANA.
Kapłańska (Księga Kapłańska) 21:14
Kapłan PANA nie weźmie za żonę wdowy, rozwódki, kobiety nieczystej ani nierządnicy; weźmie za żonę dziewicę spośród swojego ludu.
Objawienie 1:6
I uczynił nas królami i kapłanami dla swojego Boga i Ojca; Jemu niech będzie chwała i panowanie na wieki wieków.
1 Koryntian 11:7
Kobieta jest chwałą mężczyzny.
Co oznacza w Objawieniu, że bestia i królowie ziemi toczą wojnę z jeźdźcem na białym koniu i jego armią?
Znaczenie jest jasne, światowi przywódcy są ręka w rękę z fałszywymi prorokami, którzy są szerzycielami fałszywych religii, które dominują wśród królestw ziemi, z oczywistych powodów, w tym chrześcijaństwa, islamu itp. Ci władcy są przeciwko sprawiedliwości i prawdzie, które są wartościami bronionymi przez jeźdźca na białym koniu i jego armię lojalną wobec Boga. Jak widać, oszustwo jest częścią fałszywych świętych ksiąg, których ci wspólnicy bronią pod etykietą ‘Autoryzowane Księgi Autoryzowanych Religii’, ale jedyną religią, której bronię, jest sprawiedliwość, bronię prawa sprawiedliwych do tego, aby nie byli oszukiwani przez religijne oszustwa.
Objawienie 19:19 Potem zobaczyłem bestię i królów ziemi i ich wojska zgromadzone, aby stoczyć wojnę z jeźdźcem na koniu i z jego wojskiem.
Oto moja historia:
José, młody mężczyzna wychowany w naukach katolickich, doświadczył serii wydarzeń naznaczonych skomplikowanymi relacjami i manipulacjami. W wieku 19 lat rozpoczął związek z Monicą, zaborczą i zazdrosną kobietą. Chociaż Jose uważał, że powinien zakończyć związek, jego religijne wychowanie sprawiło, że próbował zmienić ją miłością. Jednak zazdrość Moniki nasiliła się, szczególnie w stosunku do Sandry, koleżanki z klasy, która zalecała się do Jose.
Sandra zaczęła go nękać w 1995 roku anonimowymi telefonami, podczas których wydawała dźwięki klawiaturą i się rozłączała.
Przy jednej z takich okazji ujawniła, że to ona dzwoniła, po tym jak Jose wściekły zapytał w ostatniej rozmowie: ‘Kim jesteś?’. Sandra natychmiast do niego zadzwoniła, ale w tej rozmowie powiedziała: ‘Jose, kim ja jestem?’. Jose, rozpoznając jej głos, powiedział do niej: ‘Ty jesteś Sandra’, na co ona odpowiedziała: ‘Już wiesz, kim jestem’. Jose unikał konfrontacji z nią. W tym czasie Monica, która była zafascynowana Sandrą, groziła Jose, że zrobi jej krzywdę, co sprawiło, że Jose zaczął chronić Sandrę i przedłużać związek z Monicą, mimo że chciał go zakończyć.
W końcu w 1996 roku Jose zerwał z Monicą i postanowił podejść do Sandry, która początkowo wykazywała zainteresowanie nim. Kiedy Jose próbował z nią rozmawiać o swoich uczuciach, Sandra nie pozwoliła mu się wytłumaczyć, traktowała go obraźliwymi słowami, a on nie rozumiał powodu. Jose postanowił się zdystansować, ale w 1997 roku uwierzył, że ma okazję porozmawiać z Sandrą, mając nadzieję, że wyjaśni ona zmianę swojego nastawienia i będzie mogła podzielić się uczuciami, które milczała. W dniu jej urodzin w lipcu zadzwonił do niej, tak jak obiecał rok wcześniej, gdy wciąż byli przyjaciółmi – czego nie mógł zrobić w 1996 roku, ponieważ był z Moniką. W tamtym czasie wierzył, że obietnic nigdy nie należy łamać (Mateusza 5:34-37), choć teraz rozumie, że niektóre obietnice i przysięgi można ponownie rozważyć, jeśli zostały złożone w błędzie lub jeśli dana osoba już na nie nie zasługuje. Gdy skończył składać jej życzenia i miał już się rozłączyć, Sandra desperacko błagała: ‘Czekaj, czekaj, czy możemy się spotkać?’ To sprawiło, że pomyślał, iż zmieniła zdanie i w końcu wyjaśni swoje zachowanie, pozwalając mu podzielić się uczuciami, które do tej pory skrywał. Jednak Sandra nigdy nie udzieliła mu jasnych odpowiedzi, podtrzymując intrygę wymijającymi i kontrproduktywnymi postawami.
W obliczu takiej postawy Jose postanowił już jej nie szukać. Wtedy właśnie zaczęło się ciągłe nękanie telefoniczne. Połączenia przebiegały według tego samego schematu, co w 1995 roku, a tym razem były kierowane do domu jego babci ze strony ojca, gdzie mieszkał Jose. Był przekonany, że to Sandra, ponieważ niedawno dał jej swój numer. Te połączenia były nieustanne, rano, po południu, w nocy i wczesnym rankiem i trwały miesiącami. Kiedy ktoś z rodziny odebrał, nie rozłączali się, ale kiedy José odebrał, można było usłyszeć klikanie klawiszy przed rozłączeniem się.
Jose poprosił swoją ciotkę, właścicielkę linii telefonicznej, o poproszenie firmy telefonicznej o rejestr połączeń przychodzących. Planował wykorzystać te informacje jako dowód, aby skontaktować się z rodziną Sandry i wyrazić swoje zaniepokojenie tym, co próbowała osiągnąć tym zachowaniem. Jednak jego ciotka zbagatelizowała jego argument i odmówiła pomocy. Co dziwne, nikt w domu, ani jego ciotka, ani babcia ze strony ojca, nie wydawały się być oburzone faktem, że połączenia miały miejsce również wczesnym rankiem i nie zawracały sobie głowy tym, jak je powstrzymać lub zidentyfikować osobę odpowiedzialną.
To miało dziwny wygląd zaaranżowanej tortury. Nawet gdy José poprosił swoją ciotkę, aby na noc odłączyła kabel telefoniczny, żeby mógł spać, odmówiła, argumentując, że jeden z jej synów, który mieszkał we Włoszech, może zadzwonić w każdej chwili (biorąc pod uwagę sześciogodzinną różnicę czasu między tymi krajami). Jeszcze dziwniejsza była obsesja Móniki na punkcie Sandry, mimo że nawet się nie znały. Mónica nie studiowała w instytucie, do którego uczęszczali José i Sandra, a jednak zaczęła być zazdrosna o Sandrę od momentu, gdy podniosła teczkę zawierającą projekt grupowy Joségo. W teczce znajdowały się nazwiska dwóch kobiet, w tym Sandry, ale z jakiegoś dziwnego powodu Mónica stała się obsesyjnie skupiona tylko na imieniu Sandry.
Chociaż José początkowo ignorował telefony Sandry, z czasem ustąpił i skontaktował się z Sandrą ponownie, pod wpływem nauk biblijnych, które zalecały modlitwę za tych, którzy go prześladowali. Jednak Sandra manipulowała nim emocjonalnie, naprzemiennie znieważając go i prosząc, aby nadal jej szukał. Po miesiącach takiego cyklu Jose odkrył, że to wszystko było pułapką. Sandra fałszywie oskarżyła go o molestowanie seksualne, a jakby tego było mało, Sandra wysłała kilku przestępców, aby pobili Jose.
Tamtego wtorkowego wieczoru José nie miał pojęcia, że Sandra przygotowała już na niego zasadzkę.
Kilka dni wcześniej José opowiedział swojemu przyjacielowi Johanowi o dziwnym zachowaniu Sandry. Johan również uznał, że może Sandra jest pod wpływem jakiegoś zaklęcia rzuconego przez Monicę.
Tego wieczoru José wrócił do swojej dawnej dzielnicy, w której mieszkał w 1995 roku. Przypadkiem spotkał tam Johana. Podczas rozmowy Johan zasugerował José, aby zapomniał o Sandrze i poszli razem do klubu nocnego, żeby się rozerwać.
‘Może poznasz inną dziewczynę, która sprawi, że zapomnisz o Sandrze.’
José spodobał się ten pomysł, więc obaj wsiedli do autobusu jadącego do centrum Limy.
Po drodze autobus przejeżdżał obok instytutu IDAT, gdzie José był zapisany na sobotni kurs. Nagle przypomniał sobie coś ważnego.
‘Ah! Jeszcze nie zapłaciłem za kurs!’
Pieniądze, które miał, pochodziły ze sprzedaży jego komputera i tygodniowej pracy w magazynie. Ale ta praca była strasznie wyczerpująca – zmuszano pracowników do 16 godzin pracy dziennie, mimo że oficjalnie wpisywano tylko 12 godzin. Co gorsza, jeśli ktoś nie przepracował całego tygodnia, nie dostawał żadnej wypłaty. Dlatego José zrezygnował z tej pracy.
Powiedział do Johana:
‘Uczę się tutaj w każdą sobotę. Skoro jesteśmy w pobliżu, zatrzymajmy się na chwilę, zapłacę za kurs i wrócimy do klubu.’
Ale gdy tylko wysiadł z autobusu, José zamarł – zobaczył Sandrę stojącą tam, na rogu ulicy!
Powiedział do Johana:
‘Johan, nie mogę w to uwierzyć! Tam jest Sandra! To ta dziewczyna, o której ci mówiłem, ta, która zachowuje się dziwnie. Poczekaj tutaj, chcę tylko zapytać, czy dostała mój list i czy może mi wyjaśnić, czego ode mnie chce tymi wszystkimi telefonami.’
Johan został na miejscu, a José podszedł do Sandry i zapytał:
‘Sandra, dostałaś moje listy? Możesz mi w końcu wyjaśnić, o co chodzi?’
Ale zanim zdążył dokończyć zdanie, Sandra machnęła ręką.
Wszystko wyglądało na wcześniej zaplanowane – nagle trzech mężczyzn wyszło z różnych stron! Jeden stał na środku ulicy, drugi za Sandrą, a trzeci tuż za José!
Ten, który stał za Sandrą, odezwał się pierwszy:
‘Więc to ty jesteś tym zboczeńcem, który prześladuje moją kuzynkę?’
José, zaskoczony, odpowiedział:
‘Co? Ja ją prześladuję? To ona mnie nęka! Jeśli przeczytasz mój list, zobaczysz, że tylko chciałem odpowiedzi na jej telefony!’
Ale zanim zdążył powiedzieć coś więcej, jeden z mężczyzn nagle złapał go od tyłu za szyję i powalił na ziemię. Następnie razem z tym, który twierdził, że jest kuzynem Sandry, zaczęli go kopać, podczas gdy trzeci przeszukiwał jego kieszenie!
Trzech na jednego, który leżał już na ziemi – to nie była walka, to była egzekucja!
Na szczęście Johan rzucił się do walki, co dało José szansę na podniesienie się. Ale trzeci napastnik zaczął rzucać w nich kamieniami!
W tym momencie zbliżył się policjant drogówki i zakończył bójkę. Spojrzał na Sandrę i powiedział:
‘Jeśli on cię prześladuje, zgłoś to na policję.’
Sandra, wyraźnie zdenerwowana, szybko się oddaliła, wiedząc, że jej oskarżenie było fałszywe.
José, choć wściekły z powodu tej zdrady, nie miał wystarczających dowodów, aby zgłosić Sandrę na policję za jej uporczywe nękanie. Dlatego nie mógł nic zrobić.
Ale najbardziej niepokojącą myślą, która nie dawała mu spokoju, było:
‘Skąd Sandra wiedziała, że będę tutaj dzisiaj wieczorem?’
Chodził do tego instytutu tylko w soboty rano, a ten wtorkowy wieczór zupełnie nie pasował do jego rutyny!
Gdy to sobie uświadomił, przeszedł go dreszcz.
‘Sandra… ta dziewczyna nie jest normalna. Może jest wiedźmą i ma jakieś nadprzyrodzone moce!’
Te wydarzenia pozostawiły głębokie piętno na Jose, który szuka sprawiedliwości i ujawnia tych, którzy nim manipulowali. Ponadto stara się on zniweczyć rady z Biblii, takie jak: módl się za tych, którzy cię obrażają, ponieważ postępując zgodnie z tą radą, wpadł w pułapkę Sandry.
Zeznania Jose.
Jestem José Carlos Galindo Hinostroza, autorem blogów: https://gabriels.work
i innych blogów.
Urodziłem się w Peru. To moje zdjęcie z 1997 roku, kiedy miałem 22 lata.
W tamtym czasie byłem uwikłany w intrygi Sandry Elizabeth, byłej koleżanki z instytutu IDAT. Byłem zdezorientowany tym, co się z nią działo (prześladowała mnie w bardzo skomplikowany i rozbudowany sposób, którego nie da się wyjaśnić w tym jednym obrazie, ale opisuję to szczegółowo na dole mojego bloga: i w tym filmie:
Nie wykluczałem możliwości, że moja była dziewczyna, Mónica Nieves, mogła rzucić na nią jakieś czary.
Szukając odpowiedzi w Biblii, przeczytałem w Ewangelii Mateusza 5:
‘Módlcie się za tych, którzy was znieważają.’
W tamtych dniach Sandra mnie obrażała, jednocześnie mówiąc, że nie wie, co się z nią dzieje, że chce pozostać moją przyjaciółką i że powinienem nadal do niej dzwonić i jej szukać raz za razem. I tak to trwało przez pięć miesięcy. Krótko mówiąc, Sandra udawała, że jest opętana przez coś, aby mnie trzymać w niepewności.
Kłamstwa w Biblii sprawiły, że uwierzyłem, iż dobrzy ludzie mogą zachowywać się źle z powodu złego ducha. Dlatego rada, aby się za nią modlić, nie wydawała mi się tak absurdalna, ponieważ wcześniej Sandra udawała moją przyjaciółkę i wpadłem w jej pułapkę.
Złodzieje często stosują strategię udawania dobrych intencji:
Aby kraść w sklepach, udają klientów.
Aby zbierać dziesięciny, udają, że głoszą słowo Boże, ale w rzeczywistości głoszą słowo Rzymu.
Sandra Elizabeth udawała moją przyjaciółkę, a potem udawała, że jest w trudnej sytuacji i potrzebuje mojej pomocy, ale wszystko to było oszustwem, aby mnie oczernić i zwabić w zasadzkę z trzema przestępcami. Prawdopodobnie zrobiła to z zemsty, ponieważ rok wcześniej odrzuciłem jej zaloty, gdyż byłem zakochany w Mónice Nieves, której byłem wierny.
Ale Mónica nie ufała mojej wierności i zagroziła, że zabije Sandrę Elizabeth. Dlatego postanowiłem powoli zakończyć związek z Mónicą, przez osiem miesięcy, aby nie pomyślała, że to z powodu Sandry.
A jak mi się odwdzięczyła Sandra Elizabeth? Oczernieniem mnie. Fałszywie oskarżyła mnie o molestowanie seksualne i pod tym pretekstem nakazała trzem przestępcom mnie pobić – wszystko to na jej oczach.
Opisuję to wszystko na moim blogu i w moich filmach na YouTube:
Nie chcę, aby inni sprawiedliwi doświadczyli tego, co ja, dlatego stworzyłem ten tekst.
Wiem, że ta prawda zirytuje niesprawiedliwych, takich jak Sandra, ale prawda, podobnie jak prawdziwa Ewangelia, zawsze sprzyja tylko sprawiedliwym.
Zło rodziny José przyćmiewa zło Sandry:
José doznał miażdżącej zdrady ze strony własnej rodziny, która nie tylko odmówiła mu pomocy w powstrzymaniu prześladowania przez Sandrę, ale także fałszywie oskarżyła go o chorobę psychiczną. Jego krewni wykorzystali te oskarżenia jako pretekst do jego uprowadzenia i torturowania, wysyłając go dwukrotnie do ośrodków psychiatrycznych, a trzeci raz do szpitala.
Wszystko zaczęło się, gdy José przeczytał Księgę Wyjścia 20:5 i przestał być katolikiem. Od tego momentu oburzały go dogmaty Kościoła i zaczął samodzielnie protestować przeciwko jego doktrynom, a także doradzać swojej rodzinie, aby przestała modlić się do obrazów. Powiedział im również, że modlił się za przyjaciółkę (Sandrę), która najwyraźniej była zaczarowana lub opętana. José był pod wpływem stresu z powodu prześladowania, ale jego krewni nie tolerowali tego, że korzystał z wolności religijnej. W rezultacie zniszczyli jego karierę zawodową, zdrowie i reputację, zamykając go w ośrodkach psychiatrycznych, gdzie podawano mu środki uspokajające.
Nie tylko został internowany wbrew swojej woli, ale po zwolnieniu zmuszono go do dalszego przyjmowania leków psychiatrycznych pod groźbą kolejnych zamknięć. Walczył o uwolnienie się od tych więzów i przez ostatnie dwa lata tej niesprawiedliwości, zniszczonej kariery programisty, był zmuszony pracować bez wynagrodzenia w restauracji wujka, który zdradził jego zaufanie. José odkrył w 2007 roku, że ten wujek zmuszał kucharkę do dodawania mu leków psychiatrycznych do posiłków bez jego wiedzy. Dzięki pomocy pracownicy kuchni, Lidii, udało mu się odkryć prawdę.
Od 1998 do 2007 roku José stracił praktycznie dziesięć lat swojej młodości przez zdradzieckich członków rodziny. Patrząc wstecz, zdał sobie sprawę, że jego błędem było bronienie Biblii w celu odrzucenia katolicyzmu, ponieważ jego rodzina nigdy nie pozwalała mu jej czytać. Popełnili tę niesprawiedliwość, ponieważ wiedzieli, że nie miał środków finansowych na obronę. Kiedy w końcu uwolnił się od przymusowego leczenia, uwierzył, że zyskał szacunek swoich krewnych. Jego wujkowie i kuzyni ze strony matki nawet zaoferowali mu pracę, ale kilka lat później ponownie go zdradzili, traktując go wrogo do tego stopnia, że był zmuszony zrezygnować. Sprawiło to, że zrozumiał, iż nigdy nie powinien był im przebaczyć, ponieważ ich złe intencje były oczywiste.
Od tego momentu postanowił ponownie studiować Biblię, a w 2017 roku zaczął dostrzegać jej sprzeczności. Stopniowo zrozumiał, dlaczego Bóg pozwolił jego rodzinie uniemożliwić mu jej obronę w młodości. Odkrył biblijne niespójności i zaczął je ujawniać na swoich blogach, gdzie opisał również swoją historię wiary i cierpienia z rąk Sandry, a przede wszystkim własnej rodziny.
Z tego powodu jego matka próbowała ponownie go porwać w grudniu 2018 roku, z pomocą skorumpowanych policjantów i psychiatry, który wystawił fałszywe zaświadczenie. Oskarżyli go o bycie ‘niebezpiecznym schizofrenikiem’, aby ponownie go zamknąć, ale próba się nie powiodła, ponieważ nie było go w domu. Byli świadkowie zdarzenia oraz nagrania audio, które José przedstawił jako dowody peruwiańskim władzom w swoim zgłoszeniu, które zostało odrzucone.
Jego rodzina doskonale wiedziała, że nie jest szalony: miał stabilną pracę, dziecko i matkę swojego dziecka, którą musiał się opiekować. Mimo to, pomimo znajomości prawdy, próbowali ponownie go porwać pod tym samym, dawnym oszczerstwem. Jego własna matka i inni fanatyczni katoliccy krewni prowadzili tę próbę. Chociaż jego skarga została zignorowana przez ministerstwo, José ujawnia te dowody na swoich blogach, wyraźnie pokazując, że zło jego rodziny przewyższa nawet zło Sandry.
Oto dowód porwań z wykorzystaniem oszczerstw zdrajców:
‘Ten człowiek to schizofrenik, który pilnie potrzebuje leczenia psychiatrycznego i dożywotniej terapii lekowej.’
Byłem programistą komputerowym, lubię logikę, w Turbo Pascalu stworzyłem program, który potrafi losowo tworzyć podstawowe formuły algebry, podobne do poniższego wzoru. W poniższym dokumencie w .PDF można pobrać kod programu, jest to dowód na to, że nie jestem głupi, dlatego wnioski z moich badań należy traktować poważnie. https://ntiend.me/wp-content/uploads/2026/06/math21.pdf
Jeśli t-63=99 to t=162
«Kupidyn zostaje skazany na piekło wraz z innymi pogańskimi bogami (upadłymi aniołami, posłanymi na wieczną karę za bunt przeciwko sprawiedliwości) █
Cytowanie tych fragmentów nie oznacza obrony całej Biblii. Jeśli 1 Jana 5:19 mówi, że „cały świat leży w mocy złego”, ale władcy przysięgają na Biblię, to Diabeł rządzi z nimi. Jeśli Diabeł rządzi z nimi, oszustwo również rządzi z nimi. Dlatego Biblia zawiera część tego oszustwa, zakamuflowanego wśród prawd. Łącząc te prawdy, możemy ujawnić jej oszustwa. Sprawiedliwi ludzie muszą znać te prawdy, aby jeśli zostali oszukani przez kłamstwa dodane do Biblii lub innych podobnych ksiąg, mogli się od nich uwolnić.
Daniel 12:7 I usłyszałem, jak mąż odziany w lnianą szatę, który był nad wodami rzeki, podniósł prawą rękę i lewą rękę ku niebu i przysięgał na Tego, który żyje na wieki, że to będzie trwało do czasu, czasów i połowy czasu. A gdy rozproszenie mocy ludu świętego zostanie dokonane, wszystkie te rzeczy się wypełnią.
Biorąc pod uwagę, że „Diabeł” oznacza „Oszczerca”, naturalne jest oczekiwanie, że rzymscy prześladowcy, będąc przeciwnikami świętych, później złożyliby fałszywe świadectwo o świętych i ich przesłaniach. Tak więc oni sami są diabłem, a nie niematerialnym bytem, który wchodzi i wychodzi z ludzi, jak przekonały nas właśnie takie fragmenty, jak Łukasza 22:3 („Wtedy szatan wszedł w Judasza…”), Marka 5:12-13 (demony wchodzące w świnie) i Jana 13:27 („Po kęsie wszedł w niego szatan”).
To jest mój cel: pomóc prawym ludziom nie marnować swojej mocy, wierząc w kłamstwa oszustów, którzy zafałszowali oryginalne przesłanie, które nigdy nie wymagało od nikogo klękania przed czymkolwiek lub modlitwy do czegokolwiek, co kiedykolwiek było widoczne.
To nie przypadek, że w tym obrazie, promowanym przez Kościół Rzymski, Kupidyn pojawia się obok innych pogańskich bogów. Nadali oni imiona prawdziwych świętych tym fałszywym bogom, ale spójrz, jak ci mężczyźni się ubierają i jak noszą długie włosy. Wszystko to jest sprzeczne z wiernością prawom Boga, ponieważ jest to znak buntu, znak zbuntowanych aniołów (Powtórzonego Prawa 22:5).
Wąż, diabeł lub Szatan (oszczerca) w piekle (Izajasz 66:24, Marek 9:44). Mateusza 25:41: „Wtedy powie tym po swojej lewicy: Idźcie ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom”. Piekło: ogień wieczny przygotowany dla węża i jego aniołów (Objawienie 12:7-12), za połączenie prawd z herezjami w Biblii, Koranie, Torze i za stworzenie fałszywych, zakazanych ewangelii, które nazywali apokryficznymi, aby nadać wiarygodność kłamstwom w fałszywych księgach świętych, wszystko w buncie przeciwko sprawiedliwości.
Księga Henocha 95:6: „Biada wam, fałszywi świadkowie i tym, którzy ponoszą cenę niesprawiedliwości, bo nagle zginiecie!” Księga Henocha 95:7: „Biada wam, niesprawiedliwi, którzy prześladujecie sprawiedliwych, bo wy sami będziecie wydani i prześladowani z powodu tej niesprawiedliwości, a ciężar waszego brzemienia spadnie na was!” Księga Przysłów 11:8: „Sprawiedliwy będzie wybawiony z udręki, a niesprawiedliwi wejdą na jego miejsce”. Księga Przysłów 16:4: „Pan uczynił wszystko dla siebie, nawet niegodziwych na dzień zła”.
Księga Henocha 94:10: „Powiadam wam, niesprawiedliwi, że Ten, który was stworzył, obali was; Bóg nie zmiłuje się nad waszą zagładą, ale Bóg będzie się radował z waszej zagłady”. Szatan i jego aniołowie w piekle: druga śmierć. Zasługują na nią za kłamstwa przeciwko Chrystusowi i Jego wiernym uczniom, oskarżając ich o bycie autorami bluźnierstw Rzymu w Biblii, takich jak ich miłość do diabła (wroga).
Izajasz 66:24: „I wyjdą i ujrzą trupy ludzi, którzy zgrzeszyli przeciwko mnie; bo robak ich nie umrze, a ogień ich nie zgaśnie; i będą obrzydliwością dla wszystkich ludzi”. Marek 9:44: „Gdzie robak ich nie umrze, a ogień nie zgaśnie”. Objawienie 20:14: „A śmierć i Hades zostały wrzucone do jeziora ognia. To jest druga śmierć, jezioro ognia”.
Palabra de Satanás: ‘Ovejas, yo soy el buen pastor: amen a los lobos y déjense comer, que su sacrificio será ejemplo de mansedumbre.’
Palabra de Satanás: «No importa quién gane el debate; importa que mis textos sean considerados sagrados durante y después del debate. Mientras nadie pueda examinarlos sin ese prejuicio, yo siempre ganaré el debate.»
Los justos razonan y exponen sus pensamientos. Y eso basta para estremecer imperios basados en incoherencias.
La cúpula del sistema religioso-idolátrico no teme a los fanáticos; teme a los coherentes. Por eso intenta patologizar la lógica y canonizar la contradicción.
Palabra de Satanás: ‘Todos los que estéis cansados, acercaos a mí; llevad la carga que os ordenen vuestros enemigos… pero el doble, y caminad el doble. La alegría que provoquéis en ellos es señal de vuestra fidelidad y amor a los enemigos.’
Obligar a alguien a luchar no es patriotismo. Es esclavitud disfrazada de deber. Es secuestro estatal con uniforme. Y ningún ser humano debería ser obligado a matar a otro en nombre de alguien que ni siquiera arriesga su propia vida.
El cordero se aparta de la carne; el lobo disfrazado se lanza sobre ella.
Un pastor sorprendido en el crimen no es un pastor caído, es un lobo desenmascarado.
Palabra de Zeus: ‘Enseña a las ovejas a amar al lobo… y el lobo llamará a eso religión.’
El falso profeta defiende el ‘evangelio de la prosperidad’: ‘Siembra con sacrificio, porque mientras más duela tu ofrenda, más dulce será mi banquete.’
If Satan Rules the World… Whose Books Are Those? https://144k.xyz/2026/08/06/if-satan-rules-the-world-whose-books-are-those/
यशायाह की वे भविष्यवाणियाँ जो रोमी साम्राज्य के छल द्वारा बनाई गई धर्मों को चुनौती देती हैं https://bestiadn.com/2026/05/16/idi45i/
Nie uwierzysz, gdy to zobaczysz. Słowo Szatana: «Jeśli wierzysz w Boga, to chodź, uklęknij przed tym obrazem». Rozumny człowiek odpowiada mu: «Obraz, niezależnie od tego, jak jest nazywany, nie może zbawić, nauczać, chronić, zapobiegać, uzdrawiać, słuchać, myśleć, mówić ani czuć. A jeśli Bóg istnieje i nikt nie może się przed nim ukryć, to nie wierzę, że potrzebuje jakiegokolwiek obrazu, świątyni czy pośrednika, aby móc usłyszeć moją modlitwę». Fałszywi prorocy ubierają się w tradycję, aby ukryć swój strach przed obaleniem.»
