Nieopublikowana przypowieść: Przypowieść o przenikniętym posłańcu█
Daniela 12:1 ‘W owym czasie powstanie Michał, wielki książę, który stoi na straży synów twojego ludu; nastanie czas ucisku, jakiego nie było, odkąd istnieje naród, aż do tego czasu; lecz w owym czasie twój lud zostanie wybawiony, każdy, kto znajdzie się zapisany w księdze.’
Czy wierzysz, że Michał powstaje w abstrakcyjnym i niewidzialnym świecie? Czy wierzysz, że stamtąd on i jego posłańcy prowadzą wojnę w obronie sprawiedliwych? Czy nie sądzisz, że bardziej logiczne jest, iż sami są sprawiedliwymi, używającymi słów jako broni, ponieważ są posłańcami?
Wierzyć, że walka odbywa się na płaszczyźnie niewidzialnej dla naszych zmysłów, to tak, jakby wierzyć, że ona nie istnieje i że nie możemy nic zrobić po stronie sprawiedliwości; właśnie w to chcą, abyśmy wierzyli zastępy Diabła, tak samo jak chcą, abyśmy wierzyli, że wszystko w Biblii zasługuje na wiarę.
Bo jak mówi sam tekst, Diabeł zwodzi świat, a jeśli zwodzi świat, czyni to za pomocą tekstów, które dominują nad światem, wśród nich samej Biblii: Objawienie 12:7-9 ‘I wybuchła wojna w niebie: Michał i jego aniołowie walczyli ze smokiem; smok i jego aniołowie walczyli, lecz nie zwyciężyli i nie było już dla nich miejsca w niebie. I zrzucony został wielki smok, ów starodawny wąż, zwany Diabłem i Szatanem, który zwodzi cały świat. Został zrzucony na ziemię, a wraz z nim zostali zrzuceni jego aniołowie.’
Następnie, poprzez fikcyjną historię, zamierzam logicznie wykazać, dlaczego Biblia zawiera święte teksty, do których przeniknęły teksty wroga.
Diabeł wypowiedział nam wojnę i zaczął bić nas w twarz. Musieliśmy się bronić, ale ktoś wpadł na pewien pomysł.
Wydarzyło się to w przygranicznym królestwie.
Ludzie Diabła przeszli przez górskie przełęcze we mgle. Wkroczyli do wiosek, spalili spichlerze i wymordowali tych, którzy próbowali stawić opór.
Król pilnie zwołał swoją radę.
—Co mamy zrobić? —zapytał.
Kapitan garnizonu odpowiedział:
—Wzmocnić mury.
Zarządca zaproponował:
—Uzbroić chłopów.
Stary weteran powiedział:
—Ścigać najeźdźców, zanim ponownie zaatakują.
Wtedy z cienia sali wyszedł mężczyzna o bladej twarzy i łagodnie przekonującym głosie.
—Mam lepszy pomysł —powiedział.
Wszyscy zamilkli.
Nieznajomy kontynuował:
—Kiedy wróg was zaatakuje, nie odpowiadajcie żelazem. Nadstawcie drugi policzek.
Po sali rozszedł się pomruk.
Zdezorientowany król zapytał:
—A kiedy spalą następną wioskę?
—Nadstawcie drugi policzek.
—A kiedy zabiją robotników?
—Nadstawcie drugi policzek.
—A jeśli dotrą do bram twierdzy?
Mężczyzna uśmiechnął się z pogodną pobożnością.
—Wtedy będzie to oznaczało, że pozostały jeszcze policzki, które można nadstawić.
Doradcy zaczęli przytakiwać, zafascynowani pozornym moralnym wzniosłym charakterem przemowy.
Ale Gabriel, jeden z głównych książąt, nie dał się zwieść.
Gabriel podszedł do nieznanego doradcy i, patrząc mu prosto w oczy, powiedział:
—Powiedz mi coś: dlaczego zaatakowany lud miałby zaakceptować doktrynę rozbrojenia samego siebie?
Plądrujący przypomniał sobie wtedy własne słowa, wypowiadane podczas plądrowania ludów, które nigdy wcześniej nie plądrowały jego własnego: ‘Nie stawiajcie oporu, pozwólcie nam plądrować was w pokoju, jeśli nie chcecie, żeby sytuacja stała się dla was jeszcze gorsza.’ A następnie odpowiedział:
—Aby osiągnąć świętość i pokój.
Gabriel odpowiedział mu: —Nie pytałem cię, jakiego słowa używasz, aby to sprzedać. Zapytałem cię, komu służy ten pokój.
Jednym szybkim ruchem Gabriel rozdarł swoją szatę pielgrzyma.
Pod nią połyskiwała ciemna stal, na której wygrawerowano herb najeźdźców.
Sala pogrążyła się w absolutnej ciszy.
Gabriel powiedział: ‘Zwróćcie uwagę na paralelę, spójrzcie na tę twarz, spójrzcie na pochodzenie jego doktryny…’
2 Machabejska 6:1 Wkrótce potem król wysłał starego człowieka z miasta Aten, aby zmusić Żydów do pogwałcenia praw ich przodków i do organizowania swojego życia wbrew prawom Boga, 2 aby zbezcześcić świątynię w Jerozolimie i poświęcić ją bogu Zeusowi Olimpijskiemu oraz poświęcić świątynię na górze Garizim Zeusowi Gościnnemu, zgodnie z żądaniem mieszkańców tego miejsca.
‘Jego królestwo jest tym, które nadejdzie, a w jego imię będą uświęcać kłamstwo, jego kapłani będą czcić jego obraz i głosić słowa jego greckich mędrców; wszystko zostanie zhellenizowane, aby uzurpować sobie naszego Boga, ale ja mu się przeciwstawię i przeciwstawię się jego posłańcom; Michał mi pomoże…’
Daniela 10:20 Powiedział do mnie: Czy wiesz, dlaczego przyszedłem do ciebie? Teraz muszę wrócić, aby walczyć z księciem Persji; a kiedy z nim skończę, przyjdzie książę Grecji. 21 Lecz oznajmię ci, co jest zapisane w księdze prawdy; i nikt nie pomaga mi przeciwko nim oprócz Michała, waszego księcia.
)
Posłaniec nie wymyślił doktryny niestawiania oporu, aby ocalić królestwo.
Wprowadził ją, aby zapewnić, że królestwo pozwoli się wymordować bez stawiania oporu.
(Daniela 7:21 I widziałem, że ten róg prowadził wojnę ze świętymi i zwyciężał nad nimi… Objawienie 13:7 I pozwolono mu prowadzić wojnę ze świętymi i zwyciężać ich. I dano mu władzę nad każdym plemieniem, ludem, językiem i narodem.)
Niektórzy ukrywają te sprzeczności, nazywając je ‘tajemnicami’ lub ‘różnicami kontekstu’. Ja tego nie robię; pokazuję je bez makijażu: jeśli jeden fragment przedstawia sprawiedliwych radujących się z zemsty nad niesprawiedliwymi —jak Psalm 58:10— a inny przedstawia jako wzór to, że sprawiedliwy cierpi za niesprawiedliwych —jak 1 Piotra 3:18—, nie mamy do czynienia z tym samym duchem inspirującym. W ten sposób znajdziesz, że duch sprawiedliwości inspirował niektóre teksty, podczas gdy duch niesprawiedliwości inspirował inne teksty, te, które zostały sfałszowane.
W jednym przypadku sprawiedliwość wymaga, aby winny odpowiedział za swoje zło. W drugim akceptuje się, że niewinny ponosi winę innego. Są to przeciwstawne zasady moralne: jedna chroni sprawiedliwego poprzez ukaranie winnego; druga gloryfikuje cierpienie sprawiedliwego zamiast winnego.
Izajasza 33:1 Biada tobie, grabieżco, który nigdy nie byłeś grabiony, który postępujesz zdradliwie, gdy nikt nie postępował zdradliwie wobec ciebie! Kiedy skończysz grabić, zostaniesz ograbiony; a kiedy skończysz postępować zdradliwie, wobec ciebie postąpią zdradliwie.
Przysłów 11:8 Sprawiedliwy zostaje wybawiony z utrapienia, lecz bezbożny wchodzi na jego miejsce.
Objawienie 15:2 Zobaczyłem także coś, co wyglądało jak szklane morze zmieszane z ogniem, a ci, którzy zwyciężyli bestię, jej obraz i liczbę jej imienia, stali nad szklanym morzem, trzymając harfy Boga. Objawienie 14:3 I śpiewali nową pieśń przed tronem i przed czterema żywymi istotami oraz starszymi; i nikt nie mógł nauczyć się tej pieśni oprócz stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy zostali wykupieni z ziemi. Daniela 12:10 Wielu zostanie oczyszczonych, obmytych i poddanych próbie, lecz bezbożni nadal będą postępować bezbożnie; żaden z bezbożnych nie zrozumie, lecz ci, którzy mają rozeznanie, zrozumieją.
