انجیل توماس و فریب پنهان دربارهٔ گوشت خوک █
اشاره به تناقض‌های موجود در عهد جدید دربارهٔ شریعت و پیامبران، مرا مدافع عهد عتیق نمی‌کند. من نه از هیچ‌یک از این دو عهد دفاع می‌کنم و نه از هیچ‌یک از کتاب‌های کتاب مقدس به‌طور کامل در برابر دیگری دفاع می‌کنم. بنابراین، به بسیاری از چیزهایی که به شریعت موسی نسبت داده می‌شوند، مانند ختنه، و همچنین به تعالیمی که به عیسی نسبت داده می‌شوند، مانند فرمان محبت به دشمنان، اعتراض‌های اخلاقی جدی دارم. نمی‌توانم به درستکاری و امانت‌داری متونی اعتماد کنم که توسط امپراتوری‌ای منتقل شده‌اند که انسان‌ها را به دلیل دفاع از پیام‌هایی که امپراتوری روم تحملشان نمی‌کرد، آزار می‌داد و می‌کشت. اگر روم تا این اندازه برای جان آن‌ها احترام قائل نبود، چرا باید فرض کنم که به اصالت پیامشان احترام گذاشته است؛ از جمله به متون مقدس باستانی، یعنی همان ریشه‌های درختی که آن‌ها از آن دفاع می‌کردند؟
انجیل توماس و فریب پنهان دربارهٔ گوشت خوک
از آنجا که همین آسان‌گیری در مورد خوردن گوشت خوک را حتی در انجیل توماس نیز می‌یابیم، آیا می‌توانیم مطمئن باشیم که این انجیل واقعاً یکی از متونی بوده که روم به دلیل ناخوشایند بودن برایش ممنوع کرده بود؟ یا اینکه در واقع انجیلی با پرچم دروغین بود که برای منحرف کردن توجه ما و تقویت دروغ طراحی شده بود؟
بسیاری از چیزها در اینجا با یکدیگر جور درنمی‌آیند.
متی ۵:۱۷: «گمان مبرید که آمده‌ام تا شریعت یا پیامبران را باطل سازم؛ نیامده‌ام تا باطل سازم، بلکه آمده‌ام تا به کمال برسانم.»
لوقا ۱۰:۸
«به هر شهری که وارد شوید و شما را بپذیرند، از آنچه پیش روی شما می‌گذارند بخورید.»
انجیل توماس (۱۴)
«هر سرزمینی که وارد آن می‌شوید و در نواحی آن می‌گردید، اگر شما را پذیرفتند، از آنچه پیش روی شما می‌گذارند بخورید، …»
«زیرا آنچه وارد دهان شما می‌شود، شما را نجس نمی‌کند؛ بلکه آنچه از دهان شما بیرون می‌آید، شما را نجس می‌کند.»
متی ۱۵:۱۱
«آنچه وارد دهان انسان می‌شود، او را نجس نمی‌کند؛ بلکه آنچه از دهان بیرون می‌آید، همان است که انسان را نجس می‌کند.»
شریعت: تثنیه ۱۴:۸
«و خوک، اگرچه سمش شکافته است، نشخوار نمی‌کند؛ برای شما نجس است. از گوشت آن نخورید و به لاشه‌اش دست نزنید.»
پیامبران: اشعیا ۶۶:۱۷
«کسانی که خود را تقدیس و تطهیر می‌کنند تا به باغ‌ها بروند و در پی کسی که در میان آن‌هاست حرکت می‌کنند و گوشت خوک و چیزهای مکروه و موش می‌خورند، همگی با هم نابود خواهند شد، خداوند می‌فرماید.»
اگر گوشت خوک بریان می‌توانست با فریبکاران سخن بگوید، می‌گفت: «مگر یهوه خوردن مرا برای قوم خود ممنوع نکرد؟ پس چرا آن‌ها را فریب می‌دهید؟»
حدود سال ۱۶۷ پیش از میلاد،
پادشاهی که زئوس را می‌پرستید، تلاش کرد یهودیان را
مجبور کند گوشت خوک بخورند.
آنتیوخوس چهارم اپیفانِس کسانی را که از شریعت یهوه پیروی می‌کردند،
به مرگ تهدید کرد:
«هیچ چیز مکروهی نخورید.»
هفت مرد ترجیح دادند زیر شکنجه بمیرند
تا آن شریعت را نقض کنند.
(دوم مکابیان ۷)
آن‌ها در حالی مردند که باور داشتند
خدا به دلیل خیانت نکردن به فرمان‌هایش،
به آن‌ها زندگی جاودان خواهد بخشید.
قرن‌ها بعد، روم به ما می‌گوید
که عیسی ظاهر شد و چنین تعلیم داد:
«آنچه وارد دهان می‌شود،
انسان را نجس نمی‌کند.»
(متی ۱۵:۱۱)
و سپس به ما گفته می‌شود:
«هیچ چیز نجس نیست
اگر با شکرگزاری پذیرفته شود.»
(اول تیموتائوس ۴:۱–۵)
آیا آن مردان درستکار بیهوده مردند؟
آیا باطل کردن شریعتی که آن‌ها جان خود را برایش فدا کردند،
عادلانه است؟
و این تمام ماجرا نیست.
شریعت خدای موسی، پرستش تصاویر را ممنوع می‌کرد و خدا را از هرگونه بازنمایی بصری جدا می‌دانست (تثنیه ۴:۱۵–۱۹).
با این حال، روم تصویری انسانی را برای پرستش وارد کرد،
تصویری برگرفته از جهان هلنیستی،
که با تصویر زئوس یکسان بود.
سپس عبرانیان ۱:۶ ظاهر می‌شود
و فرمان می‌دهد که انسانی مورد پرستش قرار گیرد.
اما متن اصلی، در مزمور ۹۷،
این پرستش را فقط به یهوه اختصاص می‌دهد.
مقایسه کنید:
اول قرنتیان ۱۰:۲۷
و لوقا ۱۰:۸
تعلیم می‌دهند که انسان می‌تواند
هر آنچه را پیش رویش می‌گذارند بخورد،
بی‌آنکه پرسشی مطرح کند.
اما تثنیه ۱۴:۳–۸ صریح است:
خوک نجس است؛
از آن نخورید.
چنین وانمود می‌شود که عیسی گفته است:
«نیامده‌ام
تا شریعت یا پیامبران را باطل سازم،
بلکه آمده‌ام تا به کمال برسانم.»
پس این پرسش مطرح می‌شود:
چگونه می‌توان قانونی را «به کمال رساند»
با اعلام پاک بودن چیزی
که همان قانون آن را نجس می‌خواند؟
پیشگویی‌های اشعیا دربارهٔ داوری نهایی
(اشعیا ۶۵ و اشعیا ۶۶:۱۷)
همچنان محکومیت
خوردن گوشت خوک را حفظ می‌کنند.
چگونه می‌توان ادعا کرد که به پیامبران احترام می‌گذاریم،
در حالی که پیام‌هایشان را نقض می‌کنیم؟
اگر متون کتاب مقدس
از صافی روم عبور کرده‌اند
و آن امپراتوری به درستکاران آزار می‌رسانده است،
چرا باید باور کنیم
که هر آنچه در آن آمده،
حقیقت و عدالت است؟
عیسی دیگر کیست و آن انجیل دیگری که درباره‌اش به ما هشدار داده شد، کدام است؟
تصویر سمت راست: چهرهٔ مجسمهٔ زئوس در واتیکان. آیا هنوز باور دارید که تصویر سمت چپ، روی کفن تورین، واقعاً چهرهٔ عیسی را نشان می‌دهد؟
دوم قرنتیان ۱۱:۴: «زیرا اگر کسی بیاید و عیسای دیگری را موعظه کند که ما موعظه نکرده‌ایم، …»
«عیسی واقعی موهای کوتاهی داشت»!!
اول قرنتیان ۱۱:۱۴: «آیا طبیعت خود نیز به شما نمی‌آموزد که اگر مرد موی بلند داشته باشد، برای او ننگ است؟»
غلاطیان ۱:۹: «چنان‌که پیش‌تر گفتیم، اکنون نیز دوباره می‌گویم: اگر کسی انجیلی متفاوت از آنچه پذیرفته‌اید به شما بشارت دهد، ملعون باد!» (پولس که به انجیل حقیقی وفادار بود، دشمنان خود را نفرین کرده است.)
پس اصل «آنانی را که شما را لعنت می‌کنند برکت دهید» در اینجا کجا اجرا می‌شود؟
زئوس می‌گوید: «روم پرستش تصویر من و پیروی از راه‌های مرا متوقف کرد؛ اکنون از کسی پیروی می‌کند که مرا انکار کرد. چرا تصویر او این‌قدر به تصویر من شباهت دارد و چرا راه او از پیروانش می‌خواهد که مرا دوست بدارند… با آنکه من دشمن هستم؟»
تعلیم کلئوبولوس اهل لیندوس:
«به دوستان و دشمنانت نیکی کن…»
تعلیم عیسی؟
متی ۵:۴۴: «… به کسانی که از شما نفرت دارند نیکی کنید و برای کسانی که به شما بدی می‌کنند و شما را آزار می‌دهند دعا کنید…»
@JoseGalindoMMXXVI
۱۲ ثانیه پیش: اینکه از پیروانش بخواهد او را با دیگران مقایسه کنند و خود را مرکز برتر هستی معرفی کند («من همه‌چیز هستم… تکه‌ای چوب را بشکاف، من آنجا هستم؛ سنگ را بلند کن، مرا آنجا خواهی یافت»)، به‌سختی بازتاب‌دهندهٔ فروتنی مردی درستکار است که می‌کوشد حقیقت را به فروتنان برساند تا تنها آفریننده را بپرستند؛ به‌ویژه هنگامی که این سخنان با تصویری بصری همراه می‌شوند که از روی خدای یونانی، زئوس، الگوبرداری شده است. به‌شدت طعنه‌آمیز است که کسانی که از خوردن گوشت خوک خودداری کردند، به دست پادشاهی یونانی که زئوس را می‌پرستید شکنجه و کشته شدند، اما قرن‌ها بعد، روم شخصیتی را با همان چهره و شباهت به ما عرضه می‌کند که با خودبزرگ‌بینی سخن می‌گوید و اعلام می‌کند که «می‌توان هر چیزی را خورد». هم عهد جدید و هم انجیل توماس مصرف همهٔ غذاها را تأیید می‌کنند. این موضوع آشکار می‌سازد که توماس تهدیدی برای روم نبود، بلکه «ممنوعیتی جعلی» بود؛ متنی کنترل‌شده که برای تقویت همان آسان‌گیری امپراتوری دربارهٔ گوشت خوک (توماس ۱۴) و در عین حال توهین به یاد شهدای مکابی طراحی شده بود. برای روشن شدن موضوع: من از عهد عتیق در برابر عهد جدید دفاع نمی‌کنم و ادعا هم ندارم که حقیقت در شریعت موسی نهفته است؛ هر دو عهد از صافی‌های رومی عبور کرده‌اند و آمیزه‌ای از حقیقت و دست‌کاری امپراتوری هستند.
